Αφαίρεση μπλογκ από προφίλ;

Στο προφίλ (ΙωάννηςΚ (πρώην ioannisk) μου έχω 4 μπλογκς και θέλω να διαγράψω δύο από αυτά, μπορεί κάποιος να μου πει πως γίνεται;

Αστυνομία - Αστυνομία παντού.

Στο προηγούμενο μου ποστ σχολίαζα τη θέληση που έχουν μερικοί ώστε να γεμίσει η Ελλάδα με αγάλματα. Αυτό δεν έχει συμβεί ακόμα αλλά αυτό που έχει συμβεί είναι ότι έχει γεμίσει, τουλάχιστον η Αθήνα, με αστυνόμους. Η ”έμπνεση” για το ποστ μου ήρθε χθες το βραδάκι όταν κατέβηκα από το σταθμό του Ηλεκτρικού της Κηφισιάς και στην είσοδο του Άλσους είδα 4 αστυνόμους να τα ξύνουν και να παίζουν με ένα αδέσποτο. Ο λόγος που η κυβέρνηση γεμίζει τους δρόμους με Αστυνομία είναι γιατί έχει κυριαρχήσει η άποψη πως η αύξηση της παρουσίας της Αστυνομίας μειώνει την εγκληματικότητα.

Συγνώμη αλλά διαφωνώ σχεδόν απόλυτα αν κρίνω από την εμπειρία μου στις δύο πόλεις που έχω ζήσει: Αθήνα και Βρυξέλλες. Οι Βρυξέλλες είναι η έδρα και της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Βέλγικου κράτους αλλά και του ΝΑΤΟ, το λογικό αποτέλεσμα είναι πολλές χώρες να έχουν 3 πρεσβευτές εκεί και να ζούνε πολλοί άνθρωποι με σοβαρά προσόντα μιας και σε αυτούς τους οργανισμούς διορίζονται βαρβάτα στελέχη. Στις Βρυξέλλες η παρουσία της Αστυνομίας κυριαρχεί και η εγκληματικότητα είναι πολλαπλάσια από της Αθήνας.

Αγάλματα αγάλματα παντού.

Το βράδυ της 6ης Οκτωβρίου 2009 ο πατέρας μου έβλεπε τις “ειδήσεις” και έτυχε να ακούσω τους “διαλόγους” των ανθρώπων που βρισκόντουσαν στα παράθυρα. Ένας βουλευτής από τη Μακεδονία διαμαρτύροταν ότι ο ΓΑΠ αντί να φτιάξει αγάλματα του Μεγάλου Αλέξανδρου όπως κάνουν οι βόρειοι “ακατανόμαστοι” γείτονες μας καταργεί το Υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης.

Συγνώμη αλλά το βρίσκω πολύ παράξενο όταν το δημόσιο έλλειμα χτυπάει κόκκινο και υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν το κράτος να ξοδεύει χρήματα για να φιάχνει τοτέμ... (αγάλματα ήθελα να γράψω :P), είναι αχαρακτήριστοι.

Την Ευρωπαϊκή ένωση μίσησαν πολλοί τα φράγκα της ουδείς.

Γνωρίζω πολύ καλά πως σήμερα έχουμε εθνικές εκλογές και ίσως θα έπρεπε να έγραφα σχετικό ποστ αλλά μιας και είμαι Ευρωπαϊστής πρωτίμησα να γράψω ένα ποστάκι για το αποτέλεσμα του Ιρλανδικού δημοψηφίσματος για τη συνθήκη της Νίκαιας, σχετικό άρθρο: Ireland backs EU's Lisbon Treaty.

Υποθέτω πως πολλοί γνωρίζετε ότι πριν από 16 μήνες οι Ιρλανδοί είχαν καταψηφίσει τη συνθήκη σε ένα άλλο δημοψήφισμα. Τι άλλαξε από τότε και οι Ιρλανδοί άλλαξαν γνώμη; Πολύ φοβάμαι πως η απάντηση είναι η κατάσταση της οικονομίας τους. Τότε η Ιρλανδική οικονομία “πετούσε” και πολλοί αποκαλούσαν τη χώρα ο “Ιρλανδικος Τίγρης” παρομοιάζοντάς την με τους Ασιατικούς. Εν τω μεταξύ την Ιρλανδία την χτύπησε η παγκόσμια κρίση και ο μόνος λόγος που δεν χρεωκόπησε, όπως η Ισλανδία, είναι πως είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της ζώνης Ευρώ.

Η χρήση της καθαρεύουσας...

Δεν γνωρίζω καλά Ελληνικά και αυτό οφείλεται σε δύο λόγους: Πρώτον μεγάλωσα στο εξωτερικό και δεύτερον ο γραφικός μου χαρακήρας είναι χείριστος οπότε από το δημοτικό η βαθμολογία μου στη γλώσσα ήταν πολύ κακιά με αποτέλεσμα να μην συμπαθω αυτό το μάθημα. Επίσης μιας και δεν πήγα σε Ελληνικό σχολείο διδάχτηκα λίγο τα αρχαία Ελληνικά.

Την καθαρεύουσα την έχω συνδέσει με τους Δικαστικούς και τους Στρατιωτικούς.

Η εφημερίδα που διαβαζω είναι η Καθημερινή και χρησιμοποιεί συχνά τη καθαρεύουσα. Το πρόβλημα είναι πως τη χρησιμοποιεί παντού ακόμα και στα αθλητικά ή και σε άρθρα τα οποία έχουν γράψει άνθρωποι που πολιτεύονται στην άκρα αριστερά.

Είμαι απόλυτα πεπεισμένος πως η Ελλάδα, όπως όλες οι χώρες του κόσμου άλλωστε, έχει σοβαρότερα προβλήματα να λύσει από το γλωσσικό. Πόσο μάλλον που πίστευα πως έχει λυθεί εδώ και πολλά χρόνια...

Οδήγησα!

Χθες 26/9/2009 οδήγησα μετά από 2 χρόνια και 17 ημέρες. Ευχαριστώ πολύ τον μεγάλο μου ξάδελφο Κωνσταντίνο Ζαρμακούπη, χάρη στον οποίο ζω, που μου έκανε τη χάρη να οδηγήσω από το παλιό Ψυχικό μέχρι το σπίτι των γονιών μου.

Μπορεί να είμαι μέλος των Οικολόγων Πράσινων αλλά η οδήγηση μου έχει λείψει πάρα πολύ. Δυστυχώς ή ευτυχώς είμαι εξαρτημένος από τις ανέσεις του Δυτικού κόσμου.

Υ.Γ. Όποιος θέλει να διαβάσει περισσότερα για τον λόγο που δεν έχω δικαίωμα να οδηγάω ας διαβάσει το σχετικό μου ποστ: 2 χρόνια μετά....

Υ.Γ.2 ο ανηψιός μου αποκαλούσε το αυτοκίνητο μου όταν ήταν μικρότερος: voiture Giannis.

Ο Έρωτας...

Σήμερα μπήκα στο μπλογκ και είδα ότι είχα καιρό να ανεβάσω ποστ οπότε κοίταξα την “καβάτζα” με πρόχειρα ποστς που έχω για να διαλέξω ένα αλλά δυστυχώς τα περισσότερα ήταν αρνητικά. Στη συνέχεια κοίταξα τις αναρτήσεις μου και είδα ότι πολλές από αυτές ήταν αρνητικές. Προφανώς δεν πιστεύω στις “αρνητικές ενέργειες” και διάφορες άλλες δεισιδαιμονίες μιας και αυτό όχι μόνο γιατί ζω στον γεωγραφικό χώρο που γεννήθηκε ο Ορθολογισμός αλλά και γιατί το εγκεφαλικό μου δεν μου κατέστρεψε τον εγκέφαλο οπότε αποφασισα να γράψω για ένα από τα ωραιότερα συναισθήματα: τον Έρωτα.

Πρέπει να παραδεχτώ πως έχω να ερωτευτώ πολλά χρόνια, πολύ πριν τον ανεύρυσμα μου και μου λείπει.

Προφανώς και έχω ερωτευτεί πολλές φορές στη ζωή μου και ξανά προφανώς τώρα που δεν νοιώθω αυτά τα αισθήματα για τις γυναίκες που είχα ερωτευτεί έχω μετανοιώσει για μερικές “επιλογές” μου. Άλλες “επιλογές” μου ήταν πολύ σωστές.

Όταν ερωτεύομαι νοιώθω ότι πετάω και σκέφτομαι μόνιμα το “εκλεκτό” άτομο της καρδιάς μου. Φυσικά αρχίζω και προσέχω τον εαυτό μου αυξάνοντας τη γυμναστική και μειώνοντας την ποσότητα φαγητού που καταναλώνω, το αυτονόητο αποτέλεσμα είναι πως φτιάχνω και τη φυσική μου κατάσταση αλλά και την εμφάνιση μου. Θυμάμαι χαρακτηριστικά ένα καλοκαίρι που είχα ερωτευτεί μία κοπέλα, έχανα συνέχεια βάρος με, λογικό, αποτέλεσμα να αγοράσω το ίδιο παντελόνι 3 φορές και κάθε φορά σε μικρότερο νούμερο.

Το συνηθισμένο πρόβλημα μου όταν ερωτεύομαι είναι πως το άλλο άτομο δεν τρέφει τα ίδια αισθήματα και προφανώς μου έχει συμβεί το αντίθετο: μία κοπέλα να είναι ερωτευμένη μαζί μου και εγώ όχι.

Κλείνω το κείμενο με μία πρόταση από τα αρχαία Ελληνικά, παρόλο που δεν το συνηθίζω: "Έρως ακατανίκητο μάχε".

Οι ξένοι φταίνε για τις φωτιές...

Χθες βράδυ είχα πάει στο τριήμερο φεστιβάλ αναδάσωσης που διοργανώνει το πνευματικό κέντρο του Αγίου Στεφάνου. Έφυγα νωρίς γιατί είχα πάει ντυμένος “καλοκαιρινά” και κρύωνα. Στην επιστροφή χρησιμοποιήσα ταξί και ανέφερα στον ταξιτζή το πόσο μεγάλη καταστροφή ήταν η τελευταία πυρκαγια στην Βόρεια Αττική. Ο ταρίφας συμφώνησε και πρόσθεσε “Οι ξένοι φταίνε για τις πυρκαγιές!”. Εκεί κράσαρα και τον ρώτησα ποιοι είναι οι ξένοι που θέλουν το κακό της Ελλάδας και καίνε τα δάση μαις και είναι ηλίθιο μιας και τα δάση είναι πλούτος όλης της αθρωπότητας και όχι μόνο του λαού που μένει κοντά τους: Η απάντηση του ήταν σχεδόν αυτονόητη (δυστυχώς): Οι Τούρκοι και οι Αλβανοί! Όταν των ρώτησα ποιος καίει τα δάση σε αυτές τις χώρες δεν μπορούσε να μου απαντήσει, προφανώς. Στη συνέχεια άκουσα και άλλα “ωραία” και “προοδευτικά”: Τη καλύτερη λύση για τη προστασία των δασών μας την είχε κάνει η χούντα που είχε βάλει ένα φαντάρο ανά 100 μετρά στην Πάρνηθα. Πάλι, ο καημένος, προσπάθησα να του εξηγήσω πως ο ρόλος του στρατού δεν είναι η προστασία των δασών αλλά των συνόρων της χώρας μας. Μέγα λάθος γιατί εκεί άρχισε να εκθειάζει τον Παπανδρέου Β' που πουλούσε “τσαμπουκά” στους Τούρκους με το σύνθημα, “βυθίστε το Χώρα!”, αλλά αυτό δεν είναι το θέμα μου. Όταν του είπα πως είμαι μετεθνικιστής και το καλύτερο παράδεγμα για το κακό που κάνει στη ανθρωπότητα ο εθνικισμός είναι οι εμφύλιοι πόλεμοι που μάστιζαν την Γιουγκοσλαβία την δεκαετία του 90'. Τότε άρχισε να μου βρίζει τους Αμερικανούς...

Όσον αφορά την τελευταία πυρκαγιά της Αττικής είμαι σχεδόν σίγουρος πως φταίνε οι εργολάβοι που θέλουν να φτιάξουν τον ΧΥΤΑ στο Γραμματικό και σίγουρα δεν είναι τυχαίο πως η Πυροσβεστική και τα ΜΑΤ προστάτευαν τα μηχανήματα των εργολάβων, αλλά είπαμε: για όλα φταίνε οι ξένοι!

10 ways to donate your cpu time to science

Πριν από λίγο καιρό είχα βρει αυτό το site: 10 Ways To Donate Your CPU Time To Science το οποίο παρέχει συνδέσμους με εφαρμογές οι οποίς χρησιμοποιούν την υπολογιστική ισχή των υπολογιστών ατόμων για να κάνοτν πειράματα για το καλό της ανθρωπότητας.

Προσωπικά έχω εγκαταστήσει ένα στον υπολογιστή του σπιτιού μου και σας προτρέπω να το κάνετε και εσείς.

Σήκω Φύγε!

Ή αλλιώς: Qu' ils rentrent chez eux!
Οι περισσότεροι θα γνωρίζετε πως μεγάλωσα στις Βρυξέλλες. Εκεί για διάφορους λόγους έβλεπα Γαλλικές ειδήσεις οι οποίες σπάνια έδειχναν τον ελεεινό Jean Marie LePen τον πρόεδρο του ακροδεξιού κόμματος Front National.
Ένα από τα κλασσικά συνθήματα του ήταν το Qu' ils rentrent chez eux! (να γυρίσουν σπίτι τους), το οποίο το προορίζει προς τους μετανάστες.

Το 1998 ήρθα να ζήσω στην Ελλάδα και όπως είναι προφανές με ενοχλούσαν (και ακόμα με ενοχλούν) πολλά πράγματα. Η έλλειψη ΠΕΖΟδρομίων, τα κορναρίσματα, η αγένεια, ο ρατσισμός και πολλά άλλα. Όταν τολμούσα και το έλεγα σε γηγενείς άκουγα όλη την ώρα: Ανθέλληνα: Σήκω Φύγε!

Οι ανθέλληνες δεν είμαστε πολλοί αλλά οι κατηγορίες είναι στερεότυπες.

Είχα αρχίσει να συνιθήζω αλλά πρόσφατα ξανα-άκουσα αυτή την κατηγορία επό έναν άνθρωπο που αγαπάω και εκτιμάω πάρα πολύ.

Τραγικό; Σίγουρα αλλά δεν πρόκειτε να γίνω ποτέ Ομωφοβικός, αντιΤούρκος, αντιΑλβανός, μακεδονομάχος, Ελληναράς και πολλά άλλα!