Etre pédé comme un Grec

Δηλαδή να είσαι Πούστης σαν Έλληνας και αυτό είναι ένα Εθνικό στερεότυπο που υπάρχει στις Γαλλόφωνες χώρες. Γνωρίζω πολύ καλά πως είναι σχετικά ηλίθιο να ασχολούμαι όλη την ώρα με τέτοιες χαζομάρες αλλά το ΣΚ έγινε ένα περιστατικό που με ενόχλησε. Είχα πάει σε ένα μοδάτο club και ήμουνα πρώτος από την παρέα. Οι πορτιέρηδες με ρωτήσαν πως με λένε και απάντησα: Καραμήτρο. Εκείνοι αρχίσανε τις πλάκες του κώλου για το επίθετο μου και τους είπα πως είναι ρατσιστικό κάτι που φυσικά δεν το παραδέχτηκαν. Σε κάποια φάση άρχισα να τους εξηγώ περί εθνικών στερεότυπων και εθνικούς μύθους οπότε ανάφερα αυτή την πρόταση. Όπως μπορείτε να φανταστείτε τους έθιξα τον ανδρισμό τους και αρχίσανε τον πλειστηριασμό “ανδρισμού”: Φέρε μου 5-6 ντουζίνες Γάλλους να τους δείξω τι θα πει άνδρας και άλλα παρόμοια.

Ευτυχώς ήρθε η παρέα μου και έφυγα.

Troll

Ως Troll στο ίντερνετ ορίζεται κάποιος που μπαίνει σε έναν ιντερνετικό χώρο, forum, blog ή οτιδήποτε άλλο και γράφει αρλούμπες (για να το θέσω πολύ ευγενικά). Δεν καταλαβαίνω τι κερδίζει κάποιος όταν μπαίνει σε ένα ξένο μέρος και γράφει αρλούμπες. Όσο και αν σιχαίνωμαι τους λεπενίσκους του ΛΑΟΣ, τους νεκρόφιλους του ΚΚΕ ή τους Ελληναράδες γενικότερα δεν πρόκειται ποτέ να μπω στους χώρους τους και να γράψω, ακόμα και σοβαρά. Ευτυχώς ζούμε σε Δημοκρατία και ο καθένας είναι ελεύθερος να πιστεύει ότι θέλει ακόμα και αυτοί!

3 trolls έχω “γνωρίσει”: Τον dimitriszzzz, επαγγελματία άεργο, και τον “Σωστό να λέγεται” ο οποίος πάσχιζε να προσελυτήσει τους άλλους στη θρησκεία του, προφανώς δεν έχει σημασία ποια είναι αυτή. Και τα δύο βρωμίζανε τα blogs του κύριου Δήμου και υπήρξαν αιτίες για να τα σταματήσει.

Το τρίτο troll, και ο λόγος που γράφω αυτό το κείμενο είναι κάποιος parmenion ο οποίος βρωμίζει το forum, των Οικολόγων Πράσινων. Είτε σχολιάζει σε άλλα threads είτε ανεβάζει δικά του με θέματα του στυλ “Υπάρχουν 200.000 Έλληνες στη ΠΓΔΜ”. Ο ορισμός της ατυχίας είναι πως σχολιάσε ένας ξένος και ο πρώτος που απάντησε ήταν αυτός!

Κλείνω με μία ρητορική ερώτηση: Αυτοί οι χαμένοι δεν έχουν τίποτε άλλο να κάνουν στη ζωή τους;

Blog Action Day ενάντια στις Κλιματικές Αλλαγές.

Σήμερα, είναι η παγκόσμια ημέρα ενάντια στις Κλιματικές Αλλαγές. Θέλω να πιστεύω πως οι περισσότεροι άνθρωποι συνηδειτοποιούν ότι οι Κλιματικές Αλλαγές θα επηρεάσουν τα μέγιστα τη ζωή όλων των ανθρώπων. Για αυτό το λόγο φτιάχτηκε το συγκεκριμένο site . Το www.blogactionday.org καλεί τους μπλόγκερς να αφιερώσουν σήμερα 13/10/2009 ένα ποστ με ένα θέμα σχετικά με τις κλιματικές αλλαγές. Σύμφωνα με τους οργανωτές τα μπλογκς μπορούν να εμπίπτουν στις ακόλουθες κατηγορίες:
* A Technology or Business blog might write about emerging clean tech and how innovative companies might be able to help address the problem of climate change.
* A Health or Lifestyle blog might write about how climate change will affect our children's health and daily living.
* A Design blog might write about new trends in eco-friendly or sustainable design.
* A Travel blog might write about the places you want to see now before climate change makes them difficult to access or, well, under the sea.
Δεν μετάφρασα τις κατηγορίες μιας και πιστεύω πως οι περισσότεροι άνθρωποι στην εποχή γνωρίζουν τα Αγγλικά.
Το δικό μου ποστ ειναι αφιερωμένο στις καταστροφικές πυρκαγιές που έπληξαν τη Βορειοανατολική Αττική πριν από λίγες εβδομάδες.

Αφαίρεση μπλογκ από προφίλ;

Στο προφίλ (ΙωάννηςΚ (πρώην ioannisk) μου έχω 4 μπλογκς και θέλω να διαγράψω δύο από αυτά, μπορεί κάποιος να μου πει πως γίνεται;

Αστυνομία - Αστυνομία παντού.

Στο προηγούμενο μου ποστ σχολίαζα τη θέληση που έχουν μερικοί ώστε να γεμίσει η Ελλάδα με αγάλματα. Αυτό δεν έχει συμβεί ακόμα αλλά αυτό που έχει συμβεί είναι ότι έχει γεμίσει, τουλάχιστον η Αθήνα, με αστυνόμους. Η ”έμπνεση” για το ποστ μου ήρθε χθες το βραδάκι όταν κατέβηκα από το σταθμό του Ηλεκτρικού της Κηφισιάς και στην είσοδο του Άλσους είδα 4 αστυνόμους να τα ξύνουν και να παίζουν με ένα αδέσποτο. Ο λόγος που η κυβέρνηση γεμίζει τους δρόμους με Αστυνομία είναι γιατί έχει κυριαρχήσει η άποψη πως η αύξηση της παρουσίας της Αστυνομίας μειώνει την εγκληματικότητα.

Συγνώμη αλλά διαφωνώ σχεδόν απόλυτα αν κρίνω από την εμπειρία μου στις δύο πόλεις που έχω ζήσει: Αθήνα και Βρυξέλλες. Οι Βρυξέλλες είναι η έδρα και της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Βέλγικου κράτους αλλά και του ΝΑΤΟ, το λογικό αποτέλεσμα είναι πολλές χώρες να έχουν 3 πρεσβευτές εκεί και να ζούνε πολλοί άνθρωποι με σοβαρά προσόντα μιας και σε αυτούς τους οργανισμούς διορίζονται βαρβάτα στελέχη. Στις Βρυξέλλες η παρουσία της Αστυνομίας κυριαρχεί και η εγκληματικότητα είναι πολλαπλάσια από της Αθήνας.

Αγάλματα αγάλματα παντού.

Το βράδυ της 6ης Οκτωβρίου 2009 ο πατέρας μου έβλεπε τις “ειδήσεις” και έτυχε να ακούσω τους “διαλόγους” των ανθρώπων που βρισκόντουσαν στα παράθυρα. Ένας βουλευτής από τη Μακεδονία διαμαρτύροταν ότι ο ΓΑΠ αντί να φτιάξει αγάλματα του Μεγάλου Αλέξανδρου όπως κάνουν οι βόρειοι “ακατανόμαστοι” γείτονες μας καταργεί το Υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης.

Συγνώμη αλλά το βρίσκω πολύ παράξενο όταν το δημόσιο έλλειμα χτυπάει κόκκινο και υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν το κράτος να ξοδεύει χρήματα για να φιάχνει τοτέμ... (αγάλματα ήθελα να γράψω :P), είναι αχαρακτήριστοι.

Την Ευρωπαϊκή ένωση μίσησαν πολλοί τα φράγκα της ουδείς.

Γνωρίζω πολύ καλά πως σήμερα έχουμε εθνικές εκλογές και ίσως θα έπρεπε να έγραφα σχετικό ποστ αλλά μιας και είμαι Ευρωπαϊστής πρωτίμησα να γράψω ένα ποστάκι για το αποτέλεσμα του Ιρλανδικού δημοψηφίσματος για τη συνθήκη της Νίκαιας, σχετικό άρθρο: Ireland backs EU's Lisbon Treaty.

Υποθέτω πως πολλοί γνωρίζετε ότι πριν από 16 μήνες οι Ιρλανδοί είχαν καταψηφίσει τη συνθήκη σε ένα άλλο δημοψήφισμα. Τι άλλαξε από τότε και οι Ιρλανδοί άλλαξαν γνώμη; Πολύ φοβάμαι πως η απάντηση είναι η κατάσταση της οικονομίας τους. Τότε η Ιρλανδική οικονομία “πετούσε” και πολλοί αποκαλούσαν τη χώρα ο “Ιρλανδικος Τίγρης” παρομοιάζοντάς την με τους Ασιατικούς. Εν τω μεταξύ την Ιρλανδία την χτύπησε η παγκόσμια κρίση και ο μόνος λόγος που δεν χρεωκόπησε, όπως η Ισλανδία, είναι πως είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της ζώνης Ευρώ.

Η χρήση της καθαρεύουσας...

Δεν γνωρίζω καλά Ελληνικά και αυτό οφείλεται σε δύο λόγους: Πρώτον μεγάλωσα στο εξωτερικό και δεύτερον ο γραφικός μου χαρακήρας είναι χείριστος οπότε από το δημοτικό η βαθμολογία μου στη γλώσσα ήταν πολύ κακιά με αποτέλεσμα να μην συμπαθω αυτό το μάθημα. Επίσης μιας και δεν πήγα σε Ελληνικό σχολείο διδάχτηκα λίγο τα αρχαία Ελληνικά.

Την καθαρεύουσα την έχω συνδέσει με τους Δικαστικούς και τους Στρατιωτικούς.

Η εφημερίδα που διαβαζω είναι η Καθημερινή και χρησιμοποιεί συχνά τη καθαρεύουσα. Το πρόβλημα είναι πως τη χρησιμοποιεί παντού ακόμα και στα αθλητικά ή και σε άρθρα τα οποία έχουν γράψει άνθρωποι που πολιτεύονται στην άκρα αριστερά.

Είμαι απόλυτα πεπεισμένος πως η Ελλάδα, όπως όλες οι χώρες του κόσμου άλλωστε, έχει σοβαρότερα προβλήματα να λύσει από το γλωσσικό. Πόσο μάλλον που πίστευα πως έχει λυθεί εδώ και πολλά χρόνια...

Οδήγησα!

Χθες 26/9/2009 οδήγησα μετά από 2 χρόνια και 17 ημέρες. Ευχαριστώ πολύ τον μεγάλο μου ξάδελφο Κωνσταντίνο Ζαρμακούπη, χάρη στον οποίο ζω, που μου έκανε τη χάρη να οδηγήσω από το παλιό Ψυχικό μέχρι το σπίτι των γονιών μου.

Μπορεί να είμαι μέλος των Οικολόγων Πράσινων αλλά η οδήγηση μου έχει λείψει πάρα πολύ. Δυστυχώς ή ευτυχώς είμαι εξαρτημένος από τις ανέσεις του Δυτικού κόσμου.

Υ.Γ. Όποιος θέλει να διαβάσει περισσότερα για τον λόγο που δεν έχω δικαίωμα να οδηγάω ας διαβάσει το σχετικό μου ποστ: 2 χρόνια μετά....

Υ.Γ.2 ο ανηψιός μου αποκαλούσε το αυτοκίνητο μου όταν ήταν μικρότερος: voiture Giannis.

Ο Έρωτας...

Σήμερα μπήκα στο μπλογκ και είδα ότι είχα καιρό να ανεβάσω ποστ οπότε κοίταξα την “καβάτζα” με πρόχειρα ποστς που έχω για να διαλέξω ένα αλλά δυστυχώς τα περισσότερα ήταν αρνητικά. Στη συνέχεια κοίταξα τις αναρτήσεις μου και είδα ότι πολλές από αυτές ήταν αρνητικές. Προφανώς δεν πιστεύω στις “αρνητικές ενέργειες” και διάφορες άλλες δεισιδαιμονίες μιας και αυτό όχι μόνο γιατί ζω στον γεωγραφικό χώρο που γεννήθηκε ο Ορθολογισμός αλλά και γιατί το εγκεφαλικό μου δεν μου κατέστρεψε τον εγκέφαλο οπότε αποφασισα να γράψω για ένα από τα ωραιότερα συναισθήματα: τον Έρωτα.

Πρέπει να παραδεχτώ πως έχω να ερωτευτώ πολλά χρόνια, πολύ πριν τον ανεύρυσμα μου και μου λείπει.

Προφανώς και έχω ερωτευτεί πολλές φορές στη ζωή μου και ξανά προφανώς τώρα που δεν νοιώθω αυτά τα αισθήματα για τις γυναίκες που είχα ερωτευτεί έχω μετανοιώσει για μερικές “επιλογές” μου. Άλλες “επιλογές” μου ήταν πολύ σωστές.

Όταν ερωτεύομαι νοιώθω ότι πετάω και σκέφτομαι μόνιμα το “εκλεκτό” άτομο της καρδιάς μου. Φυσικά αρχίζω και προσέχω τον εαυτό μου αυξάνοντας τη γυμναστική και μειώνοντας την ποσότητα φαγητού που καταναλώνω, το αυτονόητο αποτέλεσμα είναι πως φτιάχνω και τη φυσική μου κατάσταση αλλά και την εμφάνιση μου. Θυμάμαι χαρακτηριστικά ένα καλοκαίρι που είχα ερωτευτεί μία κοπέλα, έχανα συνέχεια βάρος με, λογικό, αποτέλεσμα να αγοράσω το ίδιο παντελόνι 3 φορές και κάθε φορά σε μικρότερο νούμερο.

Το συνηθισμένο πρόβλημα μου όταν ερωτεύομαι είναι πως το άλλο άτομο δεν τρέφει τα ίδια αισθήματα και προφανώς μου έχει συμβεί το αντίθετο: μία κοπέλα να είναι ερωτευμένη μαζί μου και εγώ όχι.

Κλείνω το κείμενο με μία πρόταση από τα αρχαία Ελληνικά, παρόλο που δεν το συνηθίζω: "Έρως ακατανίκητο μάχε".