Κάγκουρες

Αυτό το ποστ είναι αφιερωμένο στους συμπατριώτες μας που έχουν σαν βίτσιο να αλλάζουν την εμφάνιση του αυτοκινήτου τους, το οποίο θα αποκαλώ από εδώ και πέρα κούρσα.

Θα αρχίσω με μία προσωπική ιστορία. Μεγάλωσα στις Βρυξέλλες και εκεί οι κάγκουρες είναι είτε μετανάστες είτε Βέλγοι μικροαστοί και είναι νεαροί στην ηλικία. Επίσης τους συναντάς μόνο στις μικροαστικές περιοχές. Οδηγάνε συνήθως έιτε BMW σειρά 3 είτε VW Golf. Στην αμερική είναι χαρακτηριστικό το γκέτο των μαύρων και των λατίνων. Εκεί οδηγάνε BMW σειρά 3 ή Nissan.

Στην χώρα μας τα δεδομένα αλλάζουν. Κάκουγκερες συναντάς παντού και ο οδηγοί είναι κάθε ηλικίας, επίσης υπάρχουν και γυναίκες καγκουρες. Τα αυτοκίνητα αλλάζουν επίσης. Δεν γνωρίζω αν ο λόγος είναι ότι οι Έλληνες είμαστε φτωχότεροι από τους Ευρωπαίους αλλά εδώ οι κούρσες είναι συνήθως Peugeot rallye ή citroen saxo vts.

Δεν καταλαβαίνω για ποιο λόγο κάποιος να πειράξει το αυτοκίνητο του. Έχει πρόβλημα στήσης ή είναι απλώς ανεγκέφαλος; Επίσης δεν καταλαβαίνω τις γυναίκες που βγαίνουν με κάγκουρες. Να το πω ωμά: Πόσο ηλίθιες είναι και αυτές;

Αγνοώ επίσης τον προορισμό του όρου. Μία φίλη μου είπε πως ο ορισμός μας ήρθε από την βόρεια Ελλάδα. Δεν είμαι σίγουρος αν στέκει.

Σίγουρα είναι ένα χαρακτηριστικό του τρίτου κόσμου. Όταν είχα πάει στην Thailand είδα πολλές φτιαγμένες κούρσες. Μάλιστα εκεί έβαζαν φθιορούχες λάμπες διαφορετικού χρώματος στους προβολείς της κούρσας.

Προσθήκη 12/5/2009. Με ενοχλούν ακόμη περισσότερο οι κάγκουρες που δεν έχου αλλάξει όλη την εμφάνιση της "κούρσας" τους, δηλαδή έχουν αλλάξει μόνο ζάντες ή έχουν βάλει σποϊλέρ. Μου θυμίζουν τραβεστί που δεν έχουν ολοκληρώσει τις επεμβάσεις τους άρα είναι απίστευτα αντιαιδθητικό σαν θέαμα.

Στο πρώτο μου μπλογκ είχα γράψει δύο κείμενα σχετικά με τους κάγκουρες:
Φτιαγμένες μπέμπες: "γίναμε Ευρώπη"..

Η πλαστική σακούλα, το κιτ βελτίωσης και ο ... .

Και μερά από μία μικρή πλούγηση στο ίντερνετ βρήκα ένα κείμενο για αυτούς:
ΚΑΓΓΟΥΡΕΣ/ΚΑΓΚΟΥΡΕΣ - ΕΠΙΣΗΜΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ.

Τους παραδέχομαι μιας και έχουν δικό τους τόπο. Θα μου πείτε πως δεν είναι δύσκολο..

Le Petit Futé Bières belges

Le Petit Futé Bières belges
Όπως θα γνωρίζετε πολλοί μεγάλωσα στις Βρυξέλλες. Το Βέλγιο μαζί με την Τσεχία και την Γερμανία είναι οι χώρες της μπύρας, έτσι έγινα και εγώ φανατικός οπαδός αυτού του εξαίσιου ποτού. Πριν από λίγο καιρό η αδελφή μου μου έκανε δώρο αυτό το βιβλίο και την ευχαριστώ πολύ. Στο Βέλγιο υπάρχουν εκατοντάδες μάρκες μπύρας, πολλές από αυτές κατασκευάζονται από βιομηχανίες, άλλωστε η InBev είναι η μεγαλύτερη ζυθοποιία στον κόσμο (inbev), από την άλλη όμως υπάρχουν και πολλές οικογενειακές ζυθοποιήες όπως και μπαράκια που φτιάχνουν τις δικές τους μύρες. Επίσης τα ψιλικατζίδικα γύρω από την κεντρική πλατεία της πόλης (Grande Place) λένε πως έχουν πάνω από 500 εττικέτες με διαφορετικές μπύρες.

Εφευρέτες της μπύρας ήταν οι Σαμμέριοι, άλλωστε υπάρχει και το ρητό που λέει πως ο πολιτισμός ξεκίνησε στην Σαμμέρια. Σιγά-σιγά η παραγωγή του θεσπέσιου ποτού πέρασε και στην Ευρώπη και έγνε το κατ' εξοχήν ποτό για πολλές χώρες, μάλιστα πολλές χώρες όπως η Γερμανία έβαζαν περιορισμούς στον ορισμό της μπύρας για να προστατεύσουν την εγχώρια παραγωγή τους. Οι περιορισμοί αυτοι καταργήθηκαν από την Ε.Ε..

Οι αγαπημένες μου μπύρες είναι:
La Blanche ειδικά η Hoegaarden (σελίδα 129 στο βιβλίο). Στο Hoegaarden τον 18ο αιώνα υπήρχαν περισσότεροι από 30 ζυθοποιίες και το 1954 έκλεισε η τελευταία από αυτές. Όμως το 1966 ο Pierre Celis ξανάνοιξε τη brasserie αλλά στην συνέχεια εξαγοράστηκε από τον γίγαντα in-bev.
Gueze ειδικά η Belle Vue και η οποία άλλωστε θεωρείται και η μπύρα των Βρυξελλών (σελίδα 128 στο βιβλίο). Η Geuze της Belle Vue δεν είναι η καλύτερη της αγοράς αλλά η περισσότερο εμπορική. Και αυτή εξαγοράστηκε από τον γίγαντα in-bev.

Πάσχα

Αυτή την ώρα οι ΈλληνοΟρθόδοξοι γιορτάζουν την ανάσταση του σωτήρα τους, εμείς οι "γκιαούρηδες" γιορτάζουμε την Άνοιξη...

Υ.Γ. ΕΥχαριστώ τη Meropi που μου έδωσε τον σύνδεσμο με το βίντεο του "αγίου" ξύλου.

Slumdog Millionaire

Πριν από λίγες ημέρες είδα στο κινηματογράφο το έργο Slumdog Millionaire. Είναι μία Βρεταννική ταινεία που τυλίγεται στην Ινδία. Είναι μία ιστορία δύο αδελφών (του Salim και του Malik) και μίας κοπέλας της Latika.

Σε όλη τη διάρκεια του έργου σκεφτόμουνα δύο πράγματα.
Πρώτον πόσο τυχερός ήμουνα που γεννήθηκα στον πρώτο κόσμο
Δεύτερον αν πρέπει να γράψω ποστ για το έργο.

Δύο σκηνές με εντυπωσίασαν:
Η πρώτη που πέφτει το παιδία μέσα στα κόπρανα για να μπορέσει να πάρει αυτόγραφό από τον "αστέρα".
Η δεύτερη λίγο πριν το τέλος του έργου που με έπεισε να γράψω το ποστ. Δεν σας λέω ποια είναι.

Προτείνω σε όλους να την δουν.

Το entry του έργου στην wikipedia βρίσκεται στο: Slumdog Millionaire, από αυτό έμαθα πως η ταινεία είναι Βρεττανική και όχι Ινδική.

OpenOffice

Αυτό είναι το πρώτο ποστ που γράφω χρησιμοποιώντας το λογισμικό OpenOffice.

Παρόλο που η δουλειά μου είναι προγραμματιστής είμαι και οπαδός των δωρεάν λογισμικών.

Αλλαγή της ώρας

Επιτέλους μπήκε η Άνοιξη και ο καλός καιρός είναι ένας από τους δύο λόγους που ζω στην Ελλάδα...

Ενημέρωση (31/3/2009) άλλαξα την εικόνα και έβαλα μία που την τράβηξα πριν από λίγες ημέρες.

Ενημέρωση 2 (7/4/2009): Σχετικό κείμενο έβαλε και ο κύριος Δήμου: Η πρώτη πασχαλιά

ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ, ΤΗΝ ΩΡΑ ΤΗΣ ΓΗΣ

Την ώρα της Γης την έμαθα από ένα μπλογκ (Η ώρα της γης 2009). Η πρώτη μου αντίδραση είναι πως είναι ανούσιο να μην καταναλώνουμε ρεύμα μία μόνο ώρα κάθε χρόνο. Στην συνέχεια όμως, είδα το αφιέρωμα της Καθημερινής στο ένθετο ΟΙΚΟ και πείστηκα να συμμετάσχω και εγώ. Ίσως έπεσα θύμα του marketing, αλλά δεν χάνω τίποτα και σας προσκαλώ να σειμετάσχετε και εσείς.

Δίνω και μερικά links από την Καθημερινή:
28 ΜΑΡΤΙΟΥ / 60 - Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΓΗΣ Συγχρονίστε τα ρολόγια σας

Δυστυχώς δεν βρήκα τα άρθρα από την σημερινή Καθημερινή. Αν τα βρω τις επόμενες ημέρες θα τα προσθέσω.

Kiosque

Kiosque

Μία εκπομπή βλέπω στην τηλεόραση. Λέγοντας βλέπω εννοώ πως τη παρακολουθώ πάντα και όταν δεν μπορώ να είμαι μπροστά από την οθόνη την ώρα προβολής της την γράφω στο video.

Αυτή είναι το Kiosque και προβάλλεται κάθε Κυριακή στις 18:00 από το κανάλι TV5 Monde.

Η εκπομπή κρατάει μία ώρα και σχολιάζει την επικαιρότητα. Αυτό που την κάνει να ξεχωρίζει από τις άλλες εκπομπές και που με έχει κάνει fan της είναι το concept της.

Στο Panel υπάρχει ένας κεντρικός παρουσιαστής, ο Philippe Dessaint, και 5 καλεσμένοι οι οποίοι είναι δημοσιογράφοι, αντιπρόσωποι ξένων ΜΜΕ στη Γαλλία, από διάφορες χώρες. Σχεδόν από όλες τις χώρες του πλανήτη.

Ένα άλλο χαρακτηριστικό της είναι ότι οι δημοσιογράφοι εκπροσωπούν όλα τα φάσματα της πολιτικής, αν εξαιρέσουμε τα άκρα.

Οι συζητήσεις είναι πάντα ενδιαφέρουσες, με επιχειρήματα και κόσμιες, το αντίθετο από τα δικά μας παράθυρα δηλαδή, παρόλο που στο panel μπορεί να βρίσκεται ένας δεξιός Ισραηλινός με έναν αριστερό Άραβα.

Ένα άλλο ενδιαφέρον χαρακτηριστικό της εκμπομπής είναι πως έχει ένα σκιτσογράφο (Ali Dilem) ο οποίος σχεδιάζει σκίτσα κατά τη διάρκεια της εκπομπής. Ο Ali Dilem είναι Αλγερινός και τα τελευταία χρόνια ζει στη Γαλλία μιας και στη χώρα του έχει δεχτεί πολλές φορές απειλές για την ζωή του, άλλωστε έχει καταδικαστεί στην Αλγερία για τα σκίτσα του.

Τέλος και πολύ σημαντικό είναι η θεματολογία της εκπομπής. Επιλέγονται τα σημαντικότερα θέματα της προηγούμενης εβδομάδας ή της επομένης και ακούγονται απόψεις από όλες τις "γωνιές" του πλανήτη μας. Είναι ανούσιο να σημειώσω πως η οπτική γωνιά μιας Καμερουνέζας (για παράδειγμα) για τις οικονομικές προοπτικές της Αφρικής (πάλι παράδειγμα) απέχει έτη φωτός από την κυριαρχούσα άποψη στην Ελλάδα.

Σήμερα οι καλεσμένοι ήταν:
- Ένας Ισραηλινός ο Joav Toker, από το Κανάλι 10
- Ένας Καμερουνέζος
- Μία Λιθουανή
- Μία Χιλιανή
- Ένας Γερμανός

Και η θεματολογία της εκπομής ήταν:
-Crise économique et mouvements sociaux, κοινωνική κρίση και κοινωνικά αιτήματα
-Crise politique à Madagascar,Πολιτική κρίση στη Μαδαγασκάρη
-L'Amérique latine toujours plus à gauche, η Λατινική Αμερική όλο και ποιο αριστερά
-Prison à vie pour Josef Fritzl, Ισόβεια φυλάκιση για τον Josef Fritzl

Kiosque kάθε Κυριακή στις 18:00 από το TV5 Monde, για όσους τυχερούς έχουν NOVA.

Υ.Γ. Tακτικός καλεσμένος της εκπομπής ήταν και ο Λιβανέζος Samir Kassir
ο οποίος δολοφονήθηκε (ένας από τους τόσους πολλούς στην χώρα του) τον Ιούνιο του 2005. Μερικές χώρες είναι τυχερές και έχουν δημοσιογράφους που ρισκάρουν την ζωή τους για το επάγγελμα τους.

Ο Παγκόσμιος Ιστός να παραμείνει αξιόπιστος

Συνέντευξη στην «Κ» του δημιουργού του www, σερ Τιμ Μπέρνερς - Λι

Οικολόγοι Πράσινοι στο Ευρωκοινοβούλιο

Προς το Πανελλαδικό Συμβούλιο των Οικολόγων Πράσινων

Αγαπητοί φίλοι


Εύχομαι κατ’ αρχήν υγεία και προσωπική ευτυχία.

Προφανώς, στην εποχή μας και τα δύο είναι κυκλωμένα από ένα δυσοίωνα σκοτεινό νέφος που εμποδίζει τις προβλέψεις για το μέλλον του καθενός από εμάς αλλά και της κοινωνίας γενικά. Δύσκολα μπορούμε να κάνουμε τεκμηριωμένες υποθέσεις για το μέλλον της ανθρωπότητας για τα μόλις επόμενα πενήντα χρόνια.

Φαίνεται ότι για πρώτη φορά στην ιστορία, όπως την κατέγραψε ο άνθρωπος από την εμφάνιση του στον πλανήτη, είμαστε στα πρόθυρα μιας μη αναστρέψιμης, καθολικής κλίμακας αλλαγής, που μπορεί να σημάνει ακόμα και το τέλος της παρουσίας μας εδώ. Φαίνεται ακόμα, ότι για κάποια κρίσιμα μεγέθη αυτής της αλλαγής, ευθυνόμαστε εμείς και οι δραστηριότητες μας.

Η αλάτωση και η μείωση της παραγωγικότητας της γης από την ανεξέλεγκτη χρήση, η εξάντληση των ορυκτών καυσίμων, η εκπομπή αερίων που αλλάζουν τη σύσταση της ατμόσφαιρας, η συμβολή μας στη μείωση της βιοποικιλότητας είναι λόγοι, που ο καθένας από μόνος του, είναι ικανός να καταστρέψει τη ζωή μας, τουλάχιστον έτσι όπως τη γνωρίσαμε τα τελευταία είκοσι χιλιάδες χρόνια.

Είναι φανερό, κατά τη γνώμη μου, ότι το υπάρχον παγκόσμιο πολιτικό σύστημα δεν είναι πια το κατάλληλο εργαλείο με το οποίο μπορούν να παρθούν επείγουσες και δραστικές αποφάσεις, να δημιουργηθούν συναινέσεις και συμφωνίες που θα έδιναν ελπίδες για κάποια λύση. Λύση, που αναγκαστικά λόγω της πολυπλοκότητας του προβλήματος, δεν μπορεί παρά να είναι αντίστοιχα πολύπλοκη αλλά και πρωτοφανής. Λύση, που θα πρέπει, ταυτόχρονα, να αλλάξει σε μεγάλο βαθμό τον τρόπο με τον οποίο ζούμε, σκεφτόμαστε και δρούμε.

Έχουμε ανάγκη από καινούργιες ιδέες, καινούργιους σχηματισμούς και καινούργια μέσα δράσης.

Αν σε όλα τα παραπάνω προσθέσει κανείς και την ελληνική ιδιομορφία: τις ιδεοληψίες που δέρνουν την κοινωνία μας, τη διαφθορά, την έλλειψη πίστης στην συλλογικότητα και ένα ιδιαίτερα παρακμασμένο πολιτικό σύστημα, τότε, είναι επιτακτικά επείγον να γίνει κάτι.

Η δημοκρατία και η συνεχής διεύρυνση της, η προσήλωση στα πραγματικά μεγέθη και δεδομένα, δηλαδή στην αλήθεια, είναι τα μέσα που διαθέτουμε.

Μετά από συνάντηση που είχα με τις φίλες και φίλους Κάτια Λεμπέση, Λενιώ Μυριβήλη, Μιχάλη Τρεμόπουλο και Νίκο Χρυσόγελο παίρνω το θάρρος να ζητήσω την έγκριση σας, ώστε να βρεθεί τρόπος να συμβάλλω κι εγώ στην προσπάθεια που κάνετε για να εκπροσωπηθούν και οι έλληνες Οικολόγοι Πράσινοι στην ευρωβουλή.

Νομίζω, ότι από τη συνάντηση προέκυψε πως η δική συμβολή θα μπορούσε να εκφραστεί ωραιότατα με τη συμμετοχή μου στο ψηφοδέλτιο των ευρωεκλογών σε μια μη εκλόγιμη θέση.


Ελπίζω να πετύχουμε το στόχο στις εκλογές του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου, που προσδοκώ ότι θα βάλει νέες ριζοσπαστικές δυνάμεις στο πολιτικό μας σύστημα και θα ανοίξει το δρόμο για την εκλογή αντιπροσώπων και στο ελληνικό κοινοβούλιο.


Στη διάθεση σας,

σας χαιρετώ και σας ευχαριστώ θερμά για τη τιμή

Αντώνης Καφετζόπουλος

Παρασκευή, 6 Μαρτίου 2009