Παρασκευή 4 Σεπτεμβρίου 2009

Το Μακεδονικό και ο Asterix

Υποθέτω πως οι περισσότεροι γνωρίζετε τα κόμικς Asterix1 όπου χάρη σε μία μαγική συνταγή οι Γαλάτες του χωριού έχουν υπερφυσικές δυνάμεις και κερδίζουν τις πολυάριθμες λεγεώνες των Ρωμαίων. Κάπως έτσι παρομοιάζω τη στάση των Ελλήνων για την ονομασία των Βόρειων γειτόνων μας ή αλλίως των ακατανόμαστων2.

Όλη ΜΑ ΟΛΗ, η ανθρωπότητα αποκαλεί αυτή τη χώρα Μακεδονία (σκέτη χωρίς γεωγραφικό ή άλλο προσδιορισμό), εκτός από... ναι εκτός από... εμάς τους Έλληνες.

Φαίνεται πως η ΝΔ διαθέτει το μαγικό φίλτρο και για αυτό τον λόγο ο Καραμανλής ξαναέκανε υπουργό τον Μακεδονομάχο Σαμαρά και κρατάει σε καίριες θέσεις τους άλλους, όπως τον Ψωμιάδη.

Σίγουρα όμως, και δυστυχώς, η υπόθεση δεν ξεχάστηκε μετά από 10 χρόνια, όπως είχε δηλώσει ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης μιας και πολλοί ζούνε πλουσιοπάραχα πουλάντας Ελληνισμό. Το τραγικό είναι πως ανεξάρτητα από την έκβαση της υπόθεσης αυτοί δεν θα χάσουν.

Δεν πιστεύω πως το γεγονός ότι είμαστε μέρος των Βαλκανίων είναι αρκετή δικαιολογία για τον εθνικισμό μιας και εδώ και 28 χρόνια είμαστε και μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Τραγικότεροι από όλους είναι οι φανατικοί οπαδοί των ομάδων της Θεσσαλονίκης, φυσικά δεν περίμενα από φανατικούς οπαδούς κάτι καλύτερο, οι οποίοι μέχρι το 1990 όταν κέρδιζαν τις ομάδες της νότιας Ελλάδας φώναζαν: “Έτσι γαμάει η Βουλγαρία”. Ξαφνικά το 1990 κατάλαβαν, όπως όλοι οι Έλληνες άλλωστε, πως δίπλα στην περιοχή τους υπάρχει μία χώρα που ονομάζεται Μακεδονία. Μπορεί να είναι ανούσιο να ασχολούμαι με τους άγριους των γηπέδων περισσότερο αλλά αυτοαποκαλούν τη Θεσσαλονίκη: Salonica3. Salonica ονομάζεται η Θεσσαλονίκη από τους Εβραίους οι οποίοι ήταν η μεγαλύτερη μειονότητα της πόλης όταν μπήκε ο Ελληνικός στρατός το 1912. Τον Ιούνιο είχα πάει στη Θεσσαλονίκη και έψαξα να βρω αν έχουν μείνει Εβραϊκά μνημεία. Η εθνοκάθαρση είναι, δυστυχώς, σχεδόν 100% πετυχημένη μιας και αν εξαιρέσουμε μία συναγωγή και ένα μουσείο δεν βρήκα τίποτε άλλο.

Πρωτείνω σε όλους να διαβάσουν το βιβλίο:Salonica, City of Ghosts: Christians, Muslims and Jews 1430-1950 του Mark Mazower. Είμαι σίγουρος πως ο Ψωμιάδης είναι ικανός να το κάψει στη πλατεία Αριστοτέλους.

Υ.Γ. Για να πω και το κομματικό μου παράπονο: Το 1996 ο Μιχάλης Τρεμόπουλος, επικεφαλής της ευρωλίστας των Οικολόγων Πράσινων, είχε κάνει την εξής πρόταση: ο δρόμος στη Θεσσαλονίκη που περνάει μπροστά από το σπίτι που γεννήθηκε ο Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ να ξαναονομαστεί Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ και αντίστοιχα στη Πόλη να ονομαστεί ένας δρόμος Ελ. Βενιζέλος ο οποίος μάλιστα είχε πρωτείνει τον Κεμάλ για Νόμπελ ειρήνης. Δυστυχώς οι γνωστοί-άγνωστοι είδαν ότι ανεβαίναμε στις δημοσκοπήσεις και μας χτύπησαν με αυτό το θέμα. Μπροστάρης των Ελληναράδων ήταν η φυλλάδα espresso...

Υ.Γ.2 και σημαντικότερο: Η Μαλακία στην Ελλάδα δεν έχει όριο!Τον Ιούλιο χρησιμοποίησα την Εγνατία Οδό και σε μία πινακίδα έγραφε: Σκόπια. Δεν μπορώ και δεν θέλω άλλωστε να φανταστώ τους καημένους τουρίστες που θα ψάχνουν στους χάρτες τους για αυτή τη χώρα. Αυτό το σημείο είναι πολύ σημαντικό μιας και η επίσημη ονομασία των βόρειων γειτόνων μας είναι: Former Yugoslav Republic of Macedonia ή αλλιώς FYROM... Το σημειώνω για να μην λέμε μετά πως εμείς σεβόμαστε τις διεθνείς συνθήκες ενώ οι άλλοι όχι.

Υ.Γ.3 και ίσως το σημαντικότερο: Μήπως θά έπρεπε πρώτα να πείσουμε την ανθρωπότητα πως ονομαζόμαστε Έλληνες και όχι Γραικοί μιας και τα περισσότερα έθνη αυτού του πλανήτη μας αποκαλούν Γραικούς. Παραθέτω πως μας αποκαλούν σε διάφορες γλώσσες, όπως τις έχει η wikipedia στο λεκτικό "Greeks":
[[ar:يونانيون]]
[[an:Griegos]]
[[az:Yunanlar]]
[[bg:Гърци]]
[[cs:Řekové]]
[[da:Grækerne]]
[[de:Griechen]]
[[el:Έλληνες]]
[[eo:Grekoj]]
[[fr:Grecs]]
[[fy:Griken]]
[[ko:그리스인]]
[[hr:Grci]]
[[id:Bangsa Yunani]]
[[it:Greci]]
[[he:יוונים]]
[[ka:ბერძნები]]
[[la:Graeci]]
[[lv:Grieķi]]
[[mk:Грци]]
[[ml:യവനന്‍]]
[[ms:Orang Greek]]
[[nl:Grieken]]
[[ja:ギリシャ人]]
[[no:Grekere]]
[[pl:Grecy]]
[[pt:Gregos]]
[[ru:Греки]]
[[sk:Gréci]]
[[sl:Grki]]
[[sr:Грци]]
[[fi:Kreikkalaiset]]
[[sv:Greker]]
[[tr:Yunanlar]]

1. Θέλω να σημειώσω πως τα Asterix είναι Βελγικά και όχι Γαλλικά όπως πιστεύουν πολλοί. Άλλωστε οι Βέλγοι έχουν τεράστια παράδοση στα κόμιξ.
2. Τον πετυχημένο χαρακτηρισμό τον άκουσα στο συνέδριο των Οικολόγων Πράσινων.
3. Δεν ξέρω αν το κάνουν ακόμα μιας και στην ηλικεία μου, 36 χρονών, είναι ανούσιο να ασχολούμαι με τα αθλητικά και δεν έχω όρεξη να το ψάξω.

Δευτέρα 31 Αυγούστου 2009

30 Αυγούστου 2009 – 1939

Την Κυριακή 30 Αυγούστου 2007 συπληρώθηκαν 70 χρόνια από την έναρξη του φονικότερου πολέμου στην ιστορία της ανθρωπότητας, του Β' Παγκόσμιου Πολέμου. Όπως θα γνωρίζετε σε αυτόν τον πόλεμο πέθαναν περίπου 50 εκατομμύρια συνάνθρωποι μας. Έξι εκατομμύρια από αυτούς πέθαναν στις χειρότερες συνθήκες που έχει εφεύρει η ανθρωπότητα: στους θάλαμους αερίων των Ναζί. Υπενθημίζω πως στους θάλαμους αερίων οι Ναζί εκτέλεσαν: Εβραίους, ομοφυλόφιλους, ΑΜΕΑ καθώς και Κομμουνιστές.

Μετά το τέλος του Πολέμου οι Δυτικές χώρες αποφάσισαν να μην ξαναγίνει τετοια φρίκη οπότε έκαναν την ακόλουθη, απαραίτητη, κάθαρση: Έβαλαν στο περιθώριο ανθρώπους ή ομάδες που υποστηρίζουν τις εμμετικές θεωρίες των Ναζί.

Δυστυχώς στις πρώην Κομμουνιστικές χώρες έφτιαξαν το ακόλουθο παραμύθι: πως χάρη στις θυσίες του Σοβιετικού λαού έχασαν οι Ναζί τον πόλεμο. Πράγματι οι Σοβιετικοί βοήθησαν τα μάλα στην ήττα των Ναζί αλλά οι Κομμουνιστες “ξέχασαν” τη συμφωνία Μολότωφ – Ρίνεντροπ. Για αυτό το γεγονός έχω γράψει σχετικό ποστ (23 Αυγούστου).

Δυστυχώς η επιλεκτική μνήμη είναι ένα αρνητικό χαρακτηριστικό όλων των ανθρώπων.

Σχετικοί σύνδεσμοι από το ίντερνετ:
World War II
WORLD WAR II | The Outbreak of War
Poland remembers World War start
Watching the start of World War II
Dame Vera Lynn re-enters charts
Η ιστορία του Sir Nicholas:Czech evacuees thank their saviour, ο οποίος έσωσε πολλά παιδιά από την Τσεχοσλοβακία.

Μία ιστορία του Rochus Misch ο οποίος διετέλεσε μπρόβο, κούριερ και τηλεφωνητής για τον Χίτλερ: I was in Hitler's bunker of death.

Πέμπτη 27 Αυγούστου 2009

Που πας ρε Καραμήτρο;

Στον Blogger γράφω με το πραγματικό μου όνομα, αν κάνω καλά ή όχι δεν το γνωρίζω αλλά δεν είναι το θέμα το κείμενου μου. Την πρώτη φορά που άκουσα αυτή τη πρόταση ήταν από μία κασσέτα του Χάρρυ Κλυνν1 και γέλασα. Στη συνέχεια γύρισα στην Ελλάδα και την άκουγα συνέχεια, κάτι που γίνεται ακόμα και τώρα. Τότε άρχισα να θύγομαι μιας και η πρόταση σημαίνει: Που πα ρε Βλάχο, προσπερνάω το ρατσιστικό υποννούμενο, άλλωστε δεν μπορώ να μαλώσω με Χ εκατομμύρια Έλληνες που χρησιμοποιούν αυτή τη πρόταση.

Πλέον δεν με πειράζει και πολλές φορές όταν με συστήνω σε κάποιον λέω: Γιάννης Καραμήτρος, αν έχετε ακούσει τη πρόταση που πας ρε Καραμήτρο, αναφέρονται σε εμένα. Προφανώς και με τέτοιο επίθετο είμαι Βλάχος και δεν με νοιάζει.

Κυριακή 23 Αυγούστου 2009

23 Αυγούστου.

Σήμερα συμπληρώνονται 70 χρόνια από την υπογραφή της συνθήκης Γιοάχιμ φον Ρίμπεντροπ-Μολότωφ η οποία, δυστυχώς, εχει ξεχαστεί. Η Συνθήκη υπογράφηκε στις 23 Αυγούστου του 1939 η συνθήκη αυτή ονομάζεται και: Γερμανοσοβιετικό Σύμφωνο μη Επίθεσης.

Η συνθήκη ήταν απλή, με ή χωρίς εισαγωγικά. Η Ναζιστική Γερμανία και η Σταλινική ΕΣΣΔ συμφώνησαν να χωρίσουν την
Ευρωπαϊκή ήπειρομεταξύ τους. Οι Ναζί θα έπαιρναν το Δυτικό της κομμάτι και οι Σοβιετικοί το Ανατολικό. Η Συνθήκη ήταν αρχικά απόλυτα επιτυχής, δυστυχώς. Η ΕΣΣΔ κατέλαβε τις 3 Βαλτικές χώρες, τη Φινλανδία και τη μισή Πωλωνία. Αντίστοιχα οι Ναζί κατέλεβαν την υπόλοιπη Ευρώπη. Στην πορεία, όμως, ο Χίτλερ άλλαξε γνώμη και επιτέθηκε στην ΕΣΣΔ.

Το τραγικό είναι πως οι Κομμουνιστές “ξέχασαν”1 τη συνθήκη και πλέον αυτοπαρουσιάζονται σαν αυτοί που κέρδισαν τον Ναζισμό. Δεν αμφισβητώ πως η ΕΣΣΔ υπέφερε τον μεγαλύτερο αριθμό θυμάτων στον Β'_Παγκόσμιο_Πόλεμο και προσπερνάω πως αυτή ήταν η επιλογή του Στάλιν αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε την πραγματική ιστορία, πόσο μάλλον που ο Ρεβιζιονισμός είναι από τα μεγαλύτερα εγκλήματα που μπορεί να πράξει η Ανθρωπότητα.

Υ.Γ. Στις 3 Ιουλίου 2009ο ΟΑΣΕ αποφάσισε να ορίσει την 23 Αυγούστου “ημέρα μνήμης του Ναζισμού και του Σταλινισμού”.

Υ.Γ.2 το σχετικό άρθρο από το BBC: Viewpoint: The Nazi-Soviet Pact

Πέμπτη 20 Αυγούστου 2009

Αστική Τάξη.

Ένα από τα μεγαλύτερα, αν όχι το μεγαλύτερο, έλλειμα της χώρας είναι η έλλειψη της Αστική τάξη. Δυστυχώς η χώρα μας δεν γνώρισε τη Βιομηχανική επανάσταση χάρη στην οποία δημιουργήθηκε αυτή η κοινωνική Τάξη. Είμαι σχεδόν απόλυτος σε αυτό το θέμα μιας και ζω σε μία από τις ακριβότερες περιοχές της Ελλάδας (Κεφαλάρι Αττικής) και δεν βλέπω Αστούς.

Το ΚΚΕ φωνάζει εναντίων μίας τάξης που δεν υπάρχει. Θα μου πείτε όταν μία βουλευτής αυτού το κόμματος εμφανίζεται στα τηλέπαράθυρα με σταυρό τι ψάχνω; Το μόνο που έχω να πω είναι πως λυπάμαι τον Καρλ Μαρξ (όπου και αν βρίσκεται) μιας και μία Βουλευτής ενός κόμματος που λέει πως εμπνέεται από αυτόν ιδεολογικά έχει Χριστιανούς σαν μέλη του και μάλιστα προβεβλημένα.

Δευτέρα 17 Αυγούστου 2009

Woodstock

Ένα από τα αγαπημένα μου αποφθέγδατα είναι πως η ανθρωπότητα γνώρισε έναν αιώνα και μία δεκαετία, το ξέρω πολύ καλά πως αυτή η πρόταση είναι υπερβολική αλλά δεν είναι το θέμα του ποστ μου.

Ο Αιώνας είναι ο 18ος με τις 2.5 επαναστάσεις που “γέννησαν” την ανθρωπότητα:
1.τη Γαλλικά η οποία μας* έδωσε πολιτκα δικαιώματα
2.τη βιομηχανική, η οποία διέλυσε τις συντεχνίες και μας απελευθέρωσε επαγγελματικά
2.5 Την Αμερικανική, η οποία μπορεί να θεωρηθεί ότι έβαλε σε εφαρμογή τα αποτελέσματα των δύο προηγούμενων. Σαν άνθρωπος χρωστάω περισσότερα στην Αμερικανική επανάσταση παρά στην Ελληνική μιας και η δεύτερη ήταν μία εθνική επανάσταση, άρα όπως όλες οι εθνικές επαναστάσεις έχουν θετικά αποτελέσματα μόνο σε ένα έθνος.

Η δεκαετία στη οποία αναφέρομαι στην εισαγωγή είναι η δεκαετία του 60, η οποία τόσο στην Δυτική Ευρώπη όσο ειδικότερα στις ΗΠΑ προκάλεσε την κοινωνική επανάσταση απελευθερόνοντας τα καταπιεστικά ήθη είτε αυτά αφορουν το σεξ και τον έρωτα είτε τις σχέσεις των ανθρώπων γενικότερα. Το χαρακτηριστικότερο γεγονός αυτής της δεκαετίας είναι η συναυλία του Woodstock η οποία έγινε τον Αύγουστο του 1969 στην ομόνυμη κοινότητα της πολιτειάς της Νέας Υόρκης. Σε αυτή τη συναυλια πήραν μέρος όλα τα μεγαλα ονόματα της εποχής: Jimmy Hendrix, Jefferson Airplane, Joan Baez, The Who, Ten Years After και πάρα πολλοί άλλοι. Θα έλεγα πως είναι τραγικό το γεγονός ότι 40 χρόνια μετά μερικοί από αυτούς συνεχίζουν να κάνουν περιοδίες μιας και αντιβαίνει στο κλίμα του Woodstock αλλά το Ε της Ελευθεροτυπίας νούμερο 957 είχε αφιέρωμα στο Woodstock και λέει πως πολλοί από αυτούς συνεχίζουν και κάνουν συναυλίες με πολιτικό μύνημα: Ενάντια στον πόλεμο του Ιράκ, για να ενισχύσουν τα θύματα του τυφώνα Κατρίνα κλπ.

Προτεινόμενα Links: www.Woodstock.com. Ίσως είναι τραγικό που ο επίσημος ιστοτόπος του Woodstock να έχει καταλυξη .com αλλά μπορεί να είναι και σημάδι της εποχής μας.

* με τη λέξη μας εννοώ την ανθρωπότητα στο σύνολο της.

Παρασκευή 7 Αυγούστου 2009

Γαμώ τον ΟΤΕ σας και γαμω της γραμμές σας!

Ποτέ δεν πίστευα ότι ο κύριος Κακουλίδης* θα ήταν επίκαιρος 25 χρόνια μετά!

Την Πέμπτη 6/8/2009 χάλασε η σταθερή γραμμή μου του ΟΤΕ και ήταν η τρίτη φορά σε ένα μήνα. Για να ακριβωλογήσω η γραμμή μου δουλεύει όταν θέλω να τηλεφωνήσω αλλά δεν δουλεύει όταν συνδέω το καλώδιο του ADSL στη μπρίζα. Το ξέρω πολύ καλά πως όλα τα μηχανήματα χαλάνε αλλά τριτη φορά σε ένα μήνα παρά είναι πολύ!

Το τραγικό και οξύμωρο είναι πως η δεύτερη φορά που μου χάλασε η γραμμή ήταν μερικές ώρες μετά που μου την είχε φτιάξει ένας τεχνίτης του ΟΤΕ! Το χειρότερο από όλα είναι πως όταν πήγα τη δεύτερη φορά στο OTEShop της γειτονιάς μου να δηλωσώ πως μου χάλασε η τηλεφωνική γραμμή, οι πωλητές με ειρωνεύτηκαν! Δυστυχώς(;) δεν έχω εγκληματιστεί ακόμα 100% στην Ελληνική νοοτροπία οπότε υπήρξα ευγενκός μαζί τους πόσο μάλλον που γνωρίζω πολύ καλά πως αν κάνω πολλές “βλακείες” στην δουλειά μου με περιμένει η απόλυση και το βρίσκω 100% λογικό.

* Ο κύριος Κακουλίδης ήταν ο άνθρωπος που έγραφε τα κείμενα του Χάρρυ Κλυνν.

Τετάρτη 22 Ιουλίου 2009

Η Εκδίκηση του χωριού.

Σημειώνω πως έχω ζήσει όλη τη ζωή μου σε πολείς. Για την ακρίβεια σε δύο, στην Αθήνα και στις Βρυξέλλες με αποτέλεσμα να μην μπορώ να ζω σε μικρές πόλεις μιας ανάμεσα στα πολλά άλλα μου αρέσει η ανωνυμία.

Επίσης θέλω να σημειώσω πως δεν έχω ένα τόπο καταγωγής μιας και τα ανήψια μου γεννήθηκαν στις Βρυξέλλες, όπου ζει η αδελφή μου. Εγώ και η αδελφή μου γεννηθήκαμε στην Αθήνα. Η μητέρα μου στη Μεσσηνιακή Μάνη, η γιαγιά μου γεννήθηκε στον Μεσσηνιακό κάμπο και ο παππούς μου στην Ιστανμπούλ. Ο πατέρας μου γεννήθηκε σε ένα χωριό στο νομό Σερρών, ο παππούς μου σε ένα χωριό ανάμεσα στη Λαμία και στο Καρπενήσι και η γιαγιά μου στην Ευρωπαϊκή Τουρκία. Από όλα αυτά τα μέρη, δεμένος συναισθηματικά είμαι περισσότερο με τις Βρυξέλλες μιας και μεγάλωσα εκεί και με τη Μεσσηνία μιας και είμαστε περισσότεροι δεμένοι με το σόι της Μητέρας μου.

Πριν από λίγο πήγα να αγοράσω ένα κουλούρι σε ένα μαγαζί που ονομάζεται: το Χωριάτικο και ήταν η έμπνευση για αυτό το ποστ.

Οι περισσότεροι γνωρίζουμε πως η χώρα μας (δυστυχώς) δεν γνώρισε τη Βιομηχανική Επανάσταση με αποτέλεσμα η αστυφυλία να εκδηλώθεί, με καθυστέρηση, τον 20ο αιώνα, όπου πάρα πολλοί συμπατριώτες μας έφυγαν από τα χωριά τους και πήγαν, πάνω από όλα, στις δύο μεγάλες πόλεις της χώρας μας.

Τα τελευταία χρόνια υπάρχει μία νοσταλγία για το χωριό. Σε πάρα πολλά μαγαζιά που σχετίζονται με το φαγητό υπάρχουν επιλογές που έχουν σαν επίθετο τη λέξη χωριό ή κάποιο παράγωγό της. Δεν αναφέρωμαι στην χωριάτικη σαλάτα αλλά σε όλα τα άλλα προϊόντα.

Το Χωριάτικο είναι πράγματι χωριάτικο μιας και όχι μόνο έχει ιστοτόπο αλλά και 12 υποκαταστήματα :P

Τετάρτη 15 Ιουλίου 2009

Και αν οι ΟΠ καθόριζαν την πολιτική ατζέντα της χώρας μας;

Ξέρω πολύ καλά πως τελευταία έχω ανεβάσει πολλά απαισιόδοξα κείμενα και έχω στο μυαλό μου μερικά ακόμα αλλά βρήκα κάτι πολύ αισιόδοξο.

Σε ένα παλαιότερο ποστ μου (Όταν το ΛΑΟΣ καθορίζει την πολιτική ατζέντα της χώρας μας.) αναρωτιόμουνα αν το κόμμα του Καρατζαφέρ καθορίζει την πολιτική ατζέντα της χώρας μας. Παρόλο που πολύ φοβάμαι πως η απάντηση είναι ναι, στο Πανελλαδικό Συνέδριο των Οικολόγων Πράσινων (ΟΠ) που έγινε στις 26-28 Ιουνίου στη Θεσσαλονίκη είδα κάτι πολύ θετικό και ευχάριστο.

Την πρώτη μέρα έγινε ο χαιρετισμός από τους εκπροσώπους των άλλων κομμάτων. Όλοι, και η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ αλλά και το ΚΚΕ, έλεγαν πως το περιβάλλον είναι από τις βασικές τους θέσεις.

Όπως γνωρίζουμε όλοι η Ελλάδα είναι ο καλύτερος “πελάτης” στο Ευρωδικαστήριο για τη μη τήρηση των Περιβαλλοντικών κανονισμών της Ε.Ε. Οπότε πραγματικά δεν καταλαβαίνω πως μπορούν ως και τα δύο κόμματα εξουσίας να δηλώνουν πως οι πολιτικες τους είναι Οικολογικές..

Λέτε να γίνει κανά θαύμα και τα υπόλοιπα κόμματα να γίνουν οικολογικά;

Μακάρι.

Δευτέρα 6 Ιουλίου 2009

Η χειρότερη Ελληνική ΔΕΚΟ ή Δημόσια Υπηρεσία.

Διευκρινήζω από την αρχή πως η εμπειρία μου με τον Ελληνικό Δημοσιο Τομέα είναι μικρή αλλά αρκετή για να καταλάβω τι μπάχαλο είναι.

Η πρώτη μου εμπειρία ήταν το φθινόπωρο όταν θέλησα να γίνω δημότης του Δήμου στον οποίο κατοικώ. Ο Δήμος μου ζήτησε να συμπληρώσω τα ίδια στοιχεία σε 5 διαφορετικά έγγραφα. Φαίνεται πως το πράγμα που ονομάζεται μηχανογράφηση δεν έχει φτάσει στους Ελληνικούς Δήμους.

Δεύτερη εμπειρία ήταν η φορολογική μου δήλωση που θέλησα να την κάνω μεσω ίντερνετ. Έκανα αίτηση για κωδικούς στο taxisnet μία εβδομάδα πριν τη λήξη της διορίας μου και μου ήρθε ένα email που μου έλεγε πως το σύστημα τους έχει πρόβλημα. Το πρωί, κατά τις 9, που έληγε η διορία τηλεφώνησα και μου είπαν να δοκιμάσω ξανά το μεσημέρι μιας και το πρόβλημα δεν έχει λυθεί. Πράγματι τηλεφώνησα και μου είπαν να ξανατηλεφωνήσω αργά το απόγευμα. Ξεχάστηκα, τηλεφώνησα κατα τις 18:05 και φυσικά το “μαγαζί” είχε κλείσει. Την επομένη πήγα στην εφορία μου και την κατέθεσα. Ανέφερα την ιστορία σε γνωστούς μου και μου είπαν πως το site τους είχε ειδοποίηση που έλεγε να μην αφήσουμε τη κατάθεση της δήλωσης μας για το τέλος. Αν η ειδοποίηση έλεγε: Συγνώμη που είμαστε τόσο μπάχαλο ώστε να μην μπορούμε να ανταπεξέλθουμε στις υποχρεώσεις μας, τότε ίσως (ΙΣΩΣ) το καταλάβαινα.

Μία άλλη εμπειρία με την εφορία ήταν η ηλεκτρονική κατάθεση του Ε9. Δοκίμασα πολλές φορές να το συμπληρώσω μέσω ίντερνετ και απέτυχα. Τηλεφώνησα στο υπουργείο και η υπάλληλος που απάντησε στο τηλεφώνημα μου είπε πως ούτε και αυτή μπόρεσε να κάνει τη δήλωση της ηλεκτρονικά και πήγε αυτπροσώπος και την κατάθεσε με τον παραδοσιακό τρόπο: χαρτούρα και ξανά χαρτούρα.

Η τρίτη και ποιο πρόσφατη είναι ο ΟΣΕ. Ήθελα να ταξιδέψω και σαν Οικολόγος αποφάσισα να πάω με το τραίνο. Μπήκα στον ιστοτόπο τους για να δω αν έχουν κρατήσεις εισητηρίων μέσω ίντερνετ. Ζητάω υπερβολικά πολλά δεδομένου ότι ο ιστοτόπος του δούλευε![1] Μετά από αυτό αποφάσισα να δοκιμάσω να κάνω κράτηση μέσω τηλεφώνου. Δοκίμασα και στους δύο αριθμούς που είχα και δεν έπιασα γραμμή οπότε αναγκάστηκα να πάω στον σταθό και να αγοράσω τα εισητίρια. Όταν έφτασα στον σταθμό η ουρά ήταν τεράστια και περίμενα πάνω από μία ώρα. Τα νεύρα μου είχαν γίνει μπιέλες και συμπλήρωσα τη φόρμα παραπόνων[2]. Το πρωί της 3ης Ιουλίου 2009 μου τηλεφώνησαν σχετικά και η κοπέλα μου είπε πως δεν φταίει ο ΟΣΕ αλλά ο ανάδοχος...

Θα προσθέσω και το ΙΚΑ. Είμαι γραμμένος στο υποκατάστημα Αμαρουσίου και ήθελα να δω ένα γιατρό. Το πρώτο randez-vous ακυρώθηκε γιατί ήταν άρρωστος, στη συνέχεια θέλησα να κλείσω άλλο αλλά ο γιατρός έλειπε σε διακοπές. Τελικά έκλεισα στο υποκατάστημα που είναι κοντά στο γραφείο μου. Είναι ανούσιο να αναφέρω πως τον φάκελο μου πρέπει να τον μεταφέρω εγώ.

Έτσι όπως πάνε τα πράγματα θα γίνω Φιλελεύθερος!

Εσείς τι περιπέτειες είχατε από το Ελληνικό Δημόσιο;

1. Στην συνέχεια έμαθα πως δεν δουλεύει ο ιστοτόπος τους μετά το λανσάρισμα του νέου ιστοτόπου. Πολύ πετυχημένη απόφαση.
2. Υποθέτω πως ο ΟΣΕ έχει τέτοια φόρμα μετά από απόφαση (δηλαδή υποχρέωση) της Ευρωπαϊκής Ένωσης.