Οδυσσέας Τσενάι...

Για άλλη μία φορά στην Ελλάδα τηρήθηκε το έθιμο των μαθητικών παρελάσεων, τύφλα να έχουν τα καθεστώτα της Κούβας και της Βόρειας Κορέας :P, και δυστυχώς έγιναν πολλά ευτράπελα, πνευματικός πατέρας των οποίων ήταν η ΟΛΜΕ μιας και έκδωσε μία φετβά στους μαθητές να περιφρονήσουν τους επίσημους, νομίζω και ελπίζω, οι περισσότεροι μαθήτες να μην άκουσαν τη φασιστική εντολη και να τίμησαν τους ηρωές μας που πολέμησαν τον πραγματικό Φασισμό.

Η ιστορία μου θύμισε την υπόθεση του Οδυσσέα Τσενάι, ενός αριστούχου μαθητή που για πολλούς δεν τηρούσε τα κριτήρια φυλετικής “καθαρότητας” μιας και η καταγωγή του ήταν από την Αλβανία. Το αποτέλεσμα ήταν να μην ηγηθεί της παρέλασης. Ευτυχώς για αυτόν βρήκε “πολιτικό άσυλο” στις ΗΠΑ.

Δυστυχώς για εμάς χάσαμε ένα πολύ αξιόλογο άνθρωπο και τα αίσχη συνεχίζονται :(

Σχετικό άρθρο: Παραιτήθηκε, για δεύτερη φορά, ο Οδυσσέας Τσενάι του δικαιώματος να είναι σημαιοφόρος, στο ίντερνετ υπάρχουν πολλά.

Δεν είναι η μόνη περίπτωση ρατσιμού για τις παρελάσεις αλλά ίσως να είναι η πλέον χαρακτηριστική.

Για την επικείμενη χρεοκοπία μας.

Είναι πλέον κοινό μυστικό ότι δεν θα μπορέσουμε να την αποφύγουμε. Δεν έχω σκοπό να γράψω ποιες θα είναι οι συνέπιες μιας και τις αγνοώ και μάλλον δεν υπάρχει ιστορικό προηγούμενο χρεοκοπίας αναπτυγμένης χώρας. Σίγουρα θα είναι τραγικές...

Τον τελευταίο καιρό έχω γράψει μερικά ποστ σχετικά με αυτό το θέμα:
Μερικές ρητορικές(;) ερωτήσεις:
Συμπεράσματα από τις σημερινές απεργίες;
Πως καταστρέφεται μία χώρα..

Λυπάμαι που γράφω ξανά ένα ποστ με τόσο αρνητικό θέμα αλλά δεν βλέπω φως στο τούνελ.

Τα ρετιρέ συνεχίζουν να απεργούν και να καταστρέφουν τη χώρα, υπάρχει ένα πολύ καλό site που τις ανεφέρει αναλυτικά: http://apergies.gr/.

Το τραγικό είναι ότι η Κυβέρνηση δεν έχει το θάρρος να μειώσει τις μεγάλες σπατάλες του αρχίζοντας από τις αμυντικές δαπάνες. Θα αναφέρω δύο απλά και επίκαιρα θέματα: την υπόθεση με τις Γαλλικές Φρεγάτες και τη στρατιωτική παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου. Θα μπορούσα να αναφέρω και τις δαπάνες προς την Εκκλησία αλλά εκεί έχει μειώσει μερικές.

Μερικές ρητορικές(;) ερωτήσεις:

Ποια είναι η άποψη των αγανακτισμένων για τις απεργίες;
Ποιος ο λόγος που ξεκίνησε η παροδία που είναι η Superleague όταν ακόμα δεν έχουν αποφασίσει τα Δικαστήρια (σικ) ποιες ομάδες δικαιούνται να παίξουν;
Αν ο Σαμαράς γίνει, επιτέλους για αυτόν, Πρωθυπουργός πως θα σώσει την Οικονομία μας και κατ' επέκταση την Ελλάδα;

Συμπεράσματα από τις σημερινές απεργίες;

Υποθέτω ότι όλοι γνωρίζουμε ότι σήμερα Τετάρτη 5 Οκτωβρίου 2011 η χώρα μας γνώρισε μεγάλες απεργίες και τις “απαραίτητες” πορίες, δεν θα σχολιάσω το γεγονός ότι η απεργία είναι μία πολυτέλεια, δυστυχώς, που την έχει μόνο μία μερίδα εργαζομένων, δηλαδή αυτή που εργάζεται είτε στο Δημόσιο είτε στον ευρύτερο Δημόσιο Τομέα αλλά να κάνω μία ερώτηση: τι κερδίσανε; Η κυβέρνηση άλλαξε πολιτική; Προφανώς όχι.

Το μόνο που “κερδίσανε” είναι ότι μεγάλωσε και άλλο η οικονομική κρίση που μαστίζει την Ελλάδα μιας και το κέντρο της Αθήνας δεν ήταν προσβάσιμο στον μέσο άνθρωπο...

Κάποιος έξυπνος έφτιαξε αυτό το site (http://apergies.gr/) το οποίο είναι πολύ χρήσιμο...

Πως καταστρέφεται μία χώρα.

Ολοκληρωτικά...

Ολοι γνωρίζουμε ότι η Ελλάδα βιώνει τη μεγαλύτερη οικονομική κρίση, εν καιρό ειρήνης, στην ιστορία της. Το κράτος χρειάζεται επειγόντως χρήματα και τα βρήκε με τις συμφωνίες που έκανε με την τρόικα. Ο όρος που έθεσε για να μας δανείσει είναι να κάνουμε πολλές μεταρρυθμίσεις στην οικονομία μας, πολλές από τις οποίες έπρεπε να είχανε γίνει εδώ και καιρό αλλά δεν είναι το θέμα του ποστ μου.

Η λογική(;) αντίδραση των θιγόμενων είναι οι διαδηλώσεις και οι απεργίες. Κάτι θεμιτό για μία Δημοκρατία αλλά αυτό το προνόμιο το έχουν μερικοί μόνο εργαζόμενοι, δηλαδή οι εργαζόμενοι στον Δημόσιο Τομέα, όμως ούτε αυτό είναι το θέμα του ποστ μου.

Μερικά πράγματα είναι απλά, ο καλύτερος τρόπος για να ξεφύγει μία χώρα από μία οικονομική κρίση είναι να αυξήσει την παραγωγή πλούτου, ο καλύτερος για να καταστραφεί είναι να τον μειώσει. Αυτό γίνεται με τις απεργίες ή ακόμα χειρότερα με τις καταλήψεις.

Θα δώσω δύο παραδείγματα: πρώτον, η μητέρα μου μέχρι το τέλος του μήνα πρέπει να βγάλει τον αριθμό ΑΜΚΑ και μπορεί να τον βγάλει από τα ΚΕΠ, μόνο που οι εργαζομενοί του έχουν κάνει κατάληψη στο Δημαρχείο μας... Δεύτερον, πρέπει να επισκευτώ διάφορους γιατρούς αλλά τα ιατρεία τους είναι στο κέντρο πως θα πάω όταν η κίνηση στη πόλη είναι κόλαση μιας και απεργούν οι εργαζόμενοι στα ΜΜΕ και οι ιδιοκτήτες ταξί;

Ο Άλμπερτ Αϊνστάιν είχε δηλώσει ότι 2 πράγματα είναι ατέρμονα: το σύμπαν και η ανθρώπινη βλακεία αλλά για το πρώτο δεν είναι σίγουρος, τι θα έλεγε αν ζούσε στην Ελλάδα του 2011;

Το Μακεδονικό και ο Asterix

Υποθέτω πως οι περισσότεροι γνωρίζετε τα κόμικς Asterix1 όπου χάρη σε μία μαγική συνταγή οι Γαλάτες του χωριού έχουν υπερφυσικές δυνάμεις και κερδίζουν τις πολυάριθμες λεγεώνες των Ρωμαίων. Κάπως έτσι παρομοιάζω τη στάση των Ελλήνων για την ονομασία των Βόρειων γειτόνων μας ή αλλίως των ακατανόμαστων2.

Όλη ΜΑ ΟΛΗ, η ανθρωπότητα αποκαλεί αυτή τη χώρα Μακεδονία (σκέτη χωρίς γεωγραφικό ή άλλο προσδιορισμό), εκτός από... ναι εκτός από... εμάς τους Έλληνες.

Φαίνεται πως η ΝΔ διαθέτει το μαγικό φίλτρο και για αυτό τον λόγο ο Καραμανλής ξαναέκανε υπουργό τον Μακεδονομάχο Σαμαρά και κρατάει σε καίριες θέσεις τους άλλους, όπως τον Ψωμιάδη.

Σίγουρα όμως, και δυστυχώς, η υπόθεση δεν ξεχάστηκε μετά από 10 χρόνια, όπως είχε δηλώσει ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης μιας και πολλοί ζούνε πλουσιοπάραχα πουλάντας Ελληνισμό. Το τραγικό είναι πως ανεξάρτητα από την έκβαση της υπόθεσης αυτοί δεν θα χάσουν.

Δεν πιστεύω πως το γεγονός ότι είμαστε μέρος των Βαλκανίων είναι αρκετή δικαιολογία για τον εθνικισμό μιας και εδώ και 28 χρόνια είμαστε και μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Τραγικότεροι από όλους είναι οι φανατικοί οπαδοί των ομάδων της Θεσσαλονίκης, φυσικά δεν περίμενα από φανατικούς οπαδούς κάτι καλύτερο, οι οποίοι μέχρι το 1990 όταν κέρδιζαν τις ομάδες της νότιας Ελλάδας φώναζαν: “Έτσι γαμάει η Βουλγαρία”. Ξαφνικά το 1990 κατάλαβαν, όπως όλοι οι Έλληνες άλλωστε, πως δίπλα στην περιοχή τους υπάρχει μία χώρα που ονομάζεται Μακεδονία. Μπορεί να είναι ανούσιο να ασχολούμαι με τους άγριους των γηπέδων περισσότερο αλλά αυτοαποκαλούν τη Θεσσαλονίκη: Salonica3. Salonica ονομάζεται η Θεσσαλονίκη από τους Εβραίους οι οποίοι ήταν η μεγαλύτερη μειονότητα της πόλης όταν μπήκε ο Ελληνικός στρατός το 1912. Τον Ιούνιο είχα πάει στη Θεσσαλονίκη και έψαξα να βρω αν έχουν μείνει Εβραϊκά μνημεία. Η εθνοκάθαρση είναι, δυστυχώς, σχεδόν 100% πετυχημένη μιας και αν εξαιρέσουμε μία συναγωγή και ένα μουσείο δεν βρήκα τίποτε άλλο.

Πρωτείνω σε όλους να διαβάσουν το βιβλίο:Salonica, City of Ghosts: Christians, Muslims and Jews 1430-1950 του Mark Mazower. Είμαι σίγουρος πως ο Ψωμιάδης είναι ικανός να το κάψει στη πλατεία Αριστοτέλους.

Υ.Γ. Για να πω και το κομματικό μου παράπονο: Το 1996 ο Μιχάλης Τρεμόπουλος, επικεφαλής της ευρωλίστας των Οικολόγων Πράσινων, είχε κάνει την εξής πρόταση: ο δρόμος στη Θεσσαλονίκη που περνάει μπροστά από το σπίτι που γεννήθηκε ο Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ να ξαναονομαστεί Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ και αντίστοιχα στη Πόλη να ονομαστεί ένας δρόμος Ελ. Βενιζέλος ο οποίος μάλιστα είχε πρωτείνει τον Κεμάλ για Νόμπελ ειρήνης. Δυστυχώς οι γνωστοί-άγνωστοι είδαν ότι ανεβαίναμε στις δημοσκοπήσεις και μας χτύπησαν με αυτό το θέμα. Μπροστάρης των Ελληναράδων ήταν η φυλλάδα espresso...

Υ.Γ.2 και σημαντικότερο: Η Μαλακία στην Ελλάδα δεν έχει όριο!Τον Ιούλιο χρησιμοποίησα την Εγνατία Οδό και σε μία πινακίδα έγραφε: Σκόπια. Δεν μπορώ και δεν θέλω άλλωστε να φανταστώ τους καημένους τουρίστες που θα ψάχνουν στους χάρτες τους για αυτή τη χώρα. Αυτό το σημείο είναι πολύ σημαντικό μιας και η επίσημη ονομασία των βόρειων γειτόνων μας είναι: Former Yugoslav Republic of Macedonia ή αλλιώς FYROM... Το σημειώνω για να μην λέμε μετά πως εμείς σεβόμαστε τις διεθνείς συνθήκες ενώ οι άλλοι όχι.

Υ.Γ.3 και ίσως το σημαντικότερο: Μήπως θά έπρεπε πρώτα να πείσουμε την ανθρωπότητα πως ονομαζόμαστε Έλληνες και όχι Γραικοί μιας και τα περισσότερα έθνη αυτού του πλανήτη μας αποκαλούν Γραικούς. Παραθέτω πως μας αποκαλούν σε διάφορες γλώσσες, όπως τις έχει η wikipedia στο λεκτικό "Greeks":
[[ar:يونانيون]]
[[an:Griegos]]
[[az:Yunanlar]]
[[bg:Гърци]]
[[cs:Řekové]]
[[da:Grækerne]]
[[de:Griechen]]
[[el:Έλληνες]]
[[eo:Grekoj]]
[[fr:Grecs]]
[[fy:Griken]]
[[ko:그리스인]]
[[hr:Grci]]
[[id:Bangsa Yunani]]
[[it:Greci]]
[[he:יוונים]]
[[ka:ბერძნები]]
[[la:Graeci]]
[[lv:Grieķi]]
[[mk:Грци]]
[[ml:യവനന്‍]]
[[ms:Orang Greek]]
[[nl:Grieken]]
[[ja:ギリシャ人]]
[[no:Grekere]]
[[pl:Grecy]]
[[pt:Gregos]]
[[ru:Греки]]
[[sk:Gréci]]
[[sl:Grki]]
[[sr:Грци]]
[[fi:Kreikkalaiset]]
[[sv:Greker]]
[[tr:Yunanlar]]

1. Θέλω να σημειώσω πως τα Asterix είναι Βελγικά και όχι Γαλλικά όπως πιστεύουν πολλοί. Άλλωστε οι Βέλγοι έχουν τεράστια παράδοση στα κόμιξ.
2. Τον πετυχημένο χαρακτηρισμό τον άκουσα στο συνέδριο των Οικολόγων Πράσινων.
3. Δεν ξέρω αν το κάνουν ακόμα μιας και στην ηλικεία μου, 38 χρονών, είναι ανούσιο να ασχολούμαι με τα αθλητικά και δεν έχω όρεξη να το ψάξω.

Οι “κακοί” ξένοι...

Στο συγκεκριμένο ποστ δεν έχω σκοπό να σχολιάσω τον ρατσισμό πολλών Ελλήνων εις βάρος των μεταναστών αλλά στην αρνητική άποψη που έχουν πολλοί συμπολίτες μας για ολόκληρες χώρες.

Οι διαχρονικοί “κακοί” είναι το Ισραήλ, και οι Εβραίοι γενικότερα, καθώς και οι ΗΠΑ. Θα προσπεράσω δύο πράγματα σχετικά με τις ΗΠΑ, τα πολλά κοινά που έχουμε μιας και έχω ήδη γράψει σχετικό ποστ: Ελλάδα και Η.Π.Α. και ότι χάρη σε αυτή τη χώρα έχουμε Δημοκρατία και δεν γίναμε δορυφόρος της πάλαι ποτέ Σοβιετικής Ενωσης.

Αλλοι διαχρονικοί “κακοί” ξένοι είναι όλοι οι γείτονες μας με πρώτους και “καλύτερους” τους προαιώνιους εχθρούς μας Τούρκους οι οποίοι κάθε μέρα ξυπνάνε με τη σκέψη πως να μας κατακτήσουν. Άλλοι βαρβάτοι “εχθροί”, αλλά όχι προαιώνιοι μιας και τους ανακαλύψαμε μόλις το 1991, είναι οι Σλαβομακεδόνες οι οποίοι έχουν σαν σκοπό τη δημιουργία της μεγάλης Μακεδονίας. Το γεγονός ότι τα αλυτρωτικά τους σχέδια σταμάτησαν να υφίστανται μετά τη συμφωνία Πινέιρο είναι λεπτομέρια για όσους κερδίζουν από τον φόβο. Ενας από αυτούς είναι ο Αγιος Θεσσαλονικής αλλά οι παίκτες μπάσκετ της εν λόγο χώρας του έκαναν το καλύτερο δώρο για τη γιορτή του: νικήσαν άνετα την Εθνική μας ομάδα την ημέρα της γιορτής του.

Τον τελευταίο καιρό μερικοί ανακαλύπτουν “κακούς” και στους εταίρους μας της ΕυρωπαΙκής Ενωσης. Ενα απλό παράδειγμα είναι η Φινλανδία που “τόλμησε” να ζητήσει εγγυήσεις για να μας δανείσει χρήματα, λέτε το μόνο προϊόν που εξάγουμε να είναι το κίνημα “Δεν πληρώνω-δεν πληρώνω”; Αλλωστε μπορούμε να ειρωνευόμστε χαλαρά τους Φινλανδούς μιας και αυτή η χώρα παράγει τα Νοκια τα οποία πλέον δεν είναι τα κορυφαία κινητά στον πλανήτη...

Ομως ο απόλυτος νέος “μπαμπούλας” είναι πλέον η Γερμανία. Δεν θα τολμούσα να αμφισβητήσω ότι αυτή η χώρα έχει ένα υπερβολικά βεβαρημένο παρελθόν λόγο του Ναζισμού αλλά οι Γερμανοί ίσως να είναι το μόνο Εθνος στον κόσμο που έχει κάνει αυτοκάθαρση.

Αν δεν σας έπεισα μπορούμε να δράσουμε σαν καθώς πρέπει Ελληνες: μία δυναμική διαδήλωση μπροστά στη πρεσβεία της. Δυστυχώς δεν μπορώ να ηγούμαι της πορείας μιας και έχω ένα ταπεινό Mini Cooper, οπότε προτείνω να προηγούνται οι μεραρχίες των Porsche Cayenne, και ας είναι καλά τα χρηματά των Γερμανών υπάρχουν άπειρες στην Ελλάδα...Είμαι σίγουρος ότι τότε θα καταλάβουν ότι η βιομηχανία τους είναι κορυφαία σε πλανητικό επίπεδο χάρη στους πελάτες τους, μόνο να μην σκεφτούν ότι η βασική πηγή του πλούτου της Ελλάδας είναι οι επιδοτήσεις της Ευρωπαϊκης Ενωσης, δηλαδή πάνω από όλα η Γερμανία γιατί τότε μπορεί να αποκτήσουν και αυτοί Αγανακτισμένους και θα έχουν απόλυτο δίκαιο.

Οπως έδειξε η οικονομική κρίση που μαστίζει τη χώρα μας δεν χρειαζόμαστε ξένους για να τη καταστρέψουμε μιας και είμαστε “ικανοί” να το κάνουμε και μόνοι μας άρα προτρέπω τους συμπολίτες μου να σταματήσουν να κατηγορούν τους, όποιους, άλλους και να κοιταχτούν στον καθρέφτη και να κάνουν αυτοκριτική. Αλλωστε σύμφωνα με τη κυριαρχούσα Θρησκεία της Ελλάδας, όπως λέει και το Συνταγμά μας (σικ), η αυτοκριτική είναι αρετή. Μετά μπορούμε να πάμε στις πλατείες της χώρας μας μαζί με τους “Αγανακτισμένους” για να γιορτάσουμε σαν καθώς πρέπει Ελληνες: πάρτυ μέχρι πρωίας :)

Δικαιοσύνη;

Το συμπέρασμα που έβγαλα από την υπόθεση της ποδοσφαιρικής παράγκας είναι ότι τελικά η δικαιοσύνη είναι πολύ απλή: αν είσαι μαρίδα, βλέπε Μπέος ή Ψωμιάδης, τιμωρήσε με μία μικρή ποινή, αν είσαι μεγαλοκαρχαρίας: βλέπε Θέμος Ανασταστιάδης, Κόκκαλης η Μαρινάκης αθωώνεσαι πανηγυρικά :(

Για τα ταξί...

Το σίριαλ, και τηλεοπτικό φυσικά, αυτής της περιόδου είναι οι απεργίες και οι δράσεις των ιδιοκτητών ταξί. Ολοι έχουμε τηλεοράσεις οπότε έχουμε δει τις πράξεις τους, ευτυχώς η πλειοψηφία των Ελλήνων τους καταδικάζουν παρόλο που αυτοί συνεχίζουν το χαβά τους.

Η Αττική είναι όμηρος τους, τι τραβάει ο “άμαχος” πληθυσμός για να εκλεγεί Βουλευτής ο κύριος Λυμπερόπουλος...

Δεν έχω σκοπό να σχολιάσω περισσότερο μιας και ανήκω στα κορόιδα που πληρώνουν τα διόδια οπότε μπορεί να γίνω και εγώ αγανακτησμένος, μόνο που θα έχω απόλυτο δίκαιο :)

Θα θα σας μία ιστορία που μου συνέβει στο Tromsø της Νορβηγίας, υποθέτω ότι δεν γνωρίζετε που βρίσκεται αυτή η πόλη οπότε μπορείτε να το μάθετε επιλέγοντας τον σύνδεσμο της wikipedia. Στη συγκεκριμένη πόλη είχα πάει το καλοκαίρι του 2004 με ένα φίλο και θελήσαμε να νοικιάσουμε ένα όχημα για να γυρίσουμε τη περιοχή. Ζητήσαμε από το ξενοδοχείο να μας εκτυπώσουν σε ένα χαρτί τα car rentals της πόλης.

Μπήκαμε σε ένα ταξί, το οποίο ήταν σε άριστη κατάσταση και πεντακάθαρο, και είπαμε στον οδηγό ότι θέλουμε να πάμε εκεί. Τα Αγγλικά του οδηγού ήταν τέλεια. Φτάσαμε στον προορισμό μας και καταλάβαμε ότι μας είχε πάει σε λάθος μέρος, του το είπαμε και μας απάντησε: συγνώμη έκανα λάθος, ενώ φταίγαμε εμείς, θα σας πάω στο σωστό μέρος και θα σας πάρω λιγότερα χρήματα, πράγματι μας πήγε στο σωστό μέρος και μας πήρε λιγότερα χρήματα. Πριν αποβιβαστούμε μας ρώτησε αν θα πληρώσουμε με μετρητά ή με πιστωτική. Όταν κατεβήκαμε μας φώναξε επειδή δεν είχαμε πάρει την απόδειξη.

Αυτός είναι ένας σοβαρός επαγγελματίας όχι οι τραμπούκοι του Λυμπερόπουλου.

Το τραγικό είναι ότι σε λίγα χρόνια ο Λυμπερόπουλος θα “στολίζει” το κοινοβουλιό μας ενώ ο σωστός επαγγελματίας θα είναι ένας ταξιτζής στα πέρατα του κόσμου.

Ενα από τα θετικά της κρίσης είναι ότι οι ταξιτζήδες δεν είναι πλέον επιλεκτικοί στη πελατεία τους αλλά αυτό προυποθέτει να μην απεργούν.

Οι αλλαγές στο βιβλίο ιστορίας της ΣΤ’ Δημοτικού. Ή αλλιώς ζηλεύω...

Επιτέλους! Την εβδομάδα που μας πέρασε το Υπουργείο παιδείας ανακοίνωσε τις αλλαγές που έγιναν στο τόσο συζητημένο βιβλίο ιστορίας της ΣΤ’ Δημοτικού. Αλλαγές οι οποίες βασίστηκαν στις απόψεις όλων εκτός από των ειδικών, καθηγητές πανεπιστημίου ιστορίας και παιδαγωγικής, και των άμεσα ενδιαφερομένων, των δασκάλων.

Διαβάζοντας στις εφημερίδες τις αλλάγες που αναγκάστηκε να κάνει η συγγραφική ομάδα αρχικά παραξενεύτηκα. Οι αλλαγές αφορούσαν λέξεις που αλλάζουν ελάχιστα το νόημα του κειμένου, το «ζήτημα»να γίνει «πρόβλημα» και λοιπά. Όμως το τελικό αίσθημα μου είναι άλλο: ζήλεια. Ζήλεια που υπάρχουν τόσοι πολλοί άνθρωποι που έχουν τόσο πολύ χρόνο για να ξεκοκαλίζουν ένα βιβλίο και να ξεψυρίζουν τις λέξεις μία-μία. Δεν γνωρίζω τον χρόνο που απαιτείται, δεν το έχω κάνει ποτέ άλλωστε, αλλά πρέπει κάποιος να αφιερώσει πολύ χρόνο για να το κάνει και για να τον αφιερώσει σημαίνει πως έχει ένα πολύ σημαντικό πλεόνασμα ελεύθερου χρόνου. Εγώ δεν τον διαθέτω, ίσως επειδή είμαι εργαζόμενος.

Θέλω όμως να σχολιασω και μερικές αλλαγές. Σχόλια που γεννήθηκαν αυτόματα διαβάζοντας τα σχετικά άρθρα.

Τι άλλαξε πραγματικά με την αντικατάσταση της λέξης συνωστισμός από το λεκτικό «οι Ελληνες αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους σε δραματικές συνθήκες»; Δεν ξέρω, ίσως να φταίει και το γεγονός ότι δεν έκανα σε Ελληνικό σχολείο την ΣΤ Δημοτικού.

Πολλές από τις αλλαγές επιβλίθηκαν από την Κύπρο η οποία ήταν από τους ποιο σφοδρούς επικριτές του βιβλίου. Μέχρι τώρα ήξερα πως η χώρα μας είχε κάνει Outsource στη Κύπρο την εξωτερική της πολιτική, με το δόγμα «Η Κύπρος αποφασίζει και η Ελλάδα υποστηρίζει», από την υπόθεση του βιβλίου έμαθα πως κάναμε outsource στη Κύπρο και την παιδεία των παιδιών μας. Σίγουρα οι αλλαγές που απαίτησε η Κυπριακή κυβέρνηση ήταν πολύ ουσιώδες όπως η αλλαγή της λέξης «διχοτόμηση» με τη λέξη «διαίρεση». Ας υποθέσουμε πως έχουμε ένα παγωτό και θέλουν να το μοιραστούν δύο παιδιά. Η αντίληψη που έχω για την λέξη διχοτόμηση είναι ότι έρχεται κάποιος με ένα τσεκούρι και κόβει το παγωτό στη μέση, μία λέξη που διαιρεί κάτι αλλά βίαια. Η αντίληψη που έχω για την λέξη διαίρεση είναι πως το παγωτό κόβεται σε δύο μέρη μετά από συνεννόηση. Ίσως η διαίρεση της Κύπρου να έγινε μετά από συννεόηση και δεν το γνωρίζω.

Για να μην παρεξηγηθώ δεν θεωρώ όλες τις αλλαγές αρνητικές όπως η αλλαγή στην αναφορά του Ελληνο-Ιταλικού πολέμου του 1940. Η νέα πρόταση, που είναι η κατάχρηση της υπερβολής, θα προετοιμάσει άριστα τα παιδιά στο τηλεοπτικό περιβάλλον στο οποίο θα μεγαλώσουν. Τηλεοπτικό περιβάλλον στο οποίο κυριαρχούν οι ούτε καν γραφικοί επικριτές του βιβλίου, λιακόπουλος, ζουράρις, παπαθεμελής, καρατζαφέρης κλπ.

Το κείμενο το πήρα από το πρώτο μου μπλογκ, όποιος θέλει να το διαβάσει μπορεί να το κάνει εκεί: Οι αλλαγές στο βιβλίο ιστορίας της ΣΤ’ Δημοτικού. Ή αλλιώς ζηλεύω....