Αντικαπνιστική Νομοθεσία

Ξεκαθαρίζω από την αρχή πως είμαι μανιώδης καπνιστής αλλά υποστηρίζω τα περιοριστικά μέτρα μιας και δεν φταίνε οι άλλοι που είμαι βλάκας και καπνίζω.

Αύριο, πρώτη Ιουλίου εφαρμόζεται και στην Ελλάδα η Αντικαπνιστική Νομοθεσία που μας επιβάλλεται (με ή χωρίς εισαγωγικά) από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν έχω διαβάσει λεπτομερώς τη νομοθεσία αλλά από όσο γνωρίζω ο νόμος έχει ευνοϊκούς όρους για τα μικρά μαγαζιά μιας και δεν έχουν την οικονομική ικανότητα να τα χωρίσουν σε δύο ξεχωριστούς χώρους.

Πριν από λίγα χρόνια η, τότε, κυβέρνηση Σημίτη αποφάσισε να σηκώνει η τροχαία τις μηχανές που βρίσκονται επάνω στα ΠΕΖΟδρόμια. Ο εφαρμογή του νόμου κράτησε μία άντε δύο εδομάδες...

Προσθήκη 27/2009: Χθες στο Ελ. Βενιζέλος κάπνισα μέσα στο χώρο παραλαβής αποσκευών. Οπότε κάνω τη ρητορική ερώτηση: Το αεροδρόμιο της Αθήνας ανήκει στην Ελληνική επκράτεια ή όχι;

Προσθήκη 12/9/2009
Βρίσκομαι σε ένα ίντερνετ καφέ στη Λέσβο και καπνίζω ελέυθερα...

Institutionalisation

Το όρο Institutionalisationτον τον έμαθα από το έργο: The Shawshank Redemption και σημαίνει πως ένα άνθρωπος συνηθίζει σε όποιες συνθήκες και αν ζει. Ένα τέτοιο παράδειγμα έζησα πριν από λίγους μήνες όταν επισκεύτηκα μία επαρχειακή πολή στην οποιά βασίλευε η ηχορύπανση. Εγώ ειχα φρικάρει αλλά δύο φιλοι που ζούσαν εκεί χρόνα είχαν συνηθίσει.

Το ίδιο πρόβλημα έχω με τα κορναρίσματα, τα οποία στην κυριολεξια με βασιλεύουν, ανατρέτξε σε μία παλαιότερη ανάρτηση για περισσότερες πληροφορίες. Οι περισσότεροι συμπολίτες μας το βρίσκουν, δυστυχώς, φυσιολογικό. Εγώ όμως όχι.

Είναι άλλη μία απόδειξη του πόσο τριτοκοσμική είναι η χώρα μας και αρνούμε να το δεχτώ. Το τραγικό είναι πως όταν ακούω κάποιον να κορνάρει τον αρχίζω στα μπινελίκια και τότε όσοι βρίσκονται γύρω μου λένε πως έχω δίκαιο. Και γιατί ρε δεν αντιδράς και εσύ είναι η πρώτη μου σκέψη αλλά ποτέ δεν την λέω.

Κλείνωντας θα κλείσω με ένα στοίχο από ένα Ελληνικό συγκρότιμα πανκ της δεκαετίας το 80: Αντίδραση, αντίδραση, το μόνο που θα κάνω και μετά ίσως πεθάνω...

Όταν το ΛΑΟΣ καθορίζει την πολιτική ατζέντα της χώρας μας.

Αν βγήκε ένα συμπέρασμα από τις Ευρωεκλογές είναι πως, δυστυχώς, το ΛΑΟΣ καθορίζει την πολιτική ατζέντα της χώρας μας. Οι θέσεις του είναι αυτονόητες για ένα κόμμα της ακροδεξιάς: Πάνω από όλα οι Έλληνες και οι "ξένοι" είναι εχθροί μας. Τίποτα το καινούργιο ή το πρωτότυπο.

Το τραγικό είναι πως η ΝΔ σέρνεται πίσω από το κόμμα του Καρατζαφέρ μιας και βλέπει πως πολλοί ψηφοφόροι της ψηφίζουν πλέον τα άκρα. Πάλι δεν εκπλήσωμαι μιας και πάρα πολλά μέλη (και μάλιστα της "πρώτης γραμμής") της ΝΔ ανήκουν αντικειμενικά στο ΛΑΟΣ: Ψωμιάδης, Γιακουμμάτος, Πολύδωρας για να ανεφέρω μόνο μερικούς.

Αυτό το γεγονός με αγχώνει. Δέχομαι να υπάρχει ένα κόμμα που να εκφράζει αυτές τις θέσεις αλλά όχι και να τις υιοθετούν και τα κανονικά κόμματα.

Το τραγικότερο είναι πως θα μπορούσαμε να είχαμε διαδαχθεί από τις Ευρωπαϊκές χώρες οι οποίες δέχονται μετανάστες πολλές δεκαετίες πριν από εμάς. Εξ' ίσου τραγικό είναι πως για πολλές δεκαετίες η χώρα μας ήταν συνώνυμη με την μετανάστευση άρα θα πίστευα πως τώρα που εμείς είμαστε πλούσιοι και έρχονται σε εμάς οι πεινασμένοι του κόσμου θα τους δεχόμασταν τους φτωχότερους με κατανόηση.

Και κάτι εξ' ίσου τραγικό: Το μεγαλύτερο έλλειμα της χώρας μας είναι πως δεν διαθέτει Αστική τάξη αλλά πολύ ισχυρό ΚΚΕ (το οποίο σε πολλά θέματα ταυτίζεται με το ΛΑΟΣ). Πόσο ειρωνικό όταν το ΚΚΕ πιστεύει δογματικά πως πρέπει να πολεμάει την Αστική Τάξη.

Επίσης θέλω να σημειώσω πως κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου για τις Ευρωεκλογές οι Οικολόγοι Πράσινοι δεχτήκαμε σφοδράτατη επίθεση από τους Ελληναράδες και ειδικά από τα στελέχη του ΛΑΟΣ για κάτι δηλώσεις που είχε κάνει ο επικεφαλής του ψηφοδελτίου μας το 1996 και τις ξέθαψε η φυλάδα espresso. Αν δει κάποιος από κοντά τον Μιχάλη Τρεμόπουλο θα δει έναν ήρεμο και πράο κύριο ενώ αν δει τα στελέχη του ΛΑΟΣ θα δει τραμπούκους. Δυστυχώς είναι σχεδόν αδύνατο να γιατρέψει κάποιος το καρκίνωμα του εθνικισμού.

Κλείνω λέγοντας πως το κόμμα του Καρατζαφέρ αντιγράφει τον Jean Marie LePen και το κόμμα του Front National. Η ποιοτική διαφορά με την Ευρώπη είναι πως εκεί τα κόμματα της ακροδεξιάς τα έχουν στο περιθώριο.

Μάθημα ιστορίας στα σχολεία ή αλλίως instutionalisation.

Υποθέτω πως πολλοί θα αναρωτιέστε για ποιον λόγο αφερώνονται τόσες πολλές ώρες στα σχολεία για το μάθημα της Ιστορίας (το ίδιο πολλοί θα αναρωτιέστε και για το μάθημα των Αρχαιων Ελληνικών μιας και στην αγορά εργασίας η χρησιμότητα της είναι σχεδόν ανπύπαρκτη). Ο λόγος είναι ίδιος αλλά σε αυτό το κείμενο θα αναφερθώ μόνο στο μάθημα της Ιστορίας.

Γράφω αυτό το κείμενο είναι επειδή ένα άτομο που αγαπάω και εκτιμάω πάρα πολύ διαφώνησε μαζί μου και γιατί κατά τη διάρκεια της προεκλογικής καμπάνιας η φυλλάδα espresso ξέθαψε κάτι παλιές δηλώσεις του Μιχάλη Τρεμόπουλου και οι "Ελληναράδες" βρήκαν μία καλή ευκαιρία να χτυπήσουν τους Οικολόγους Πράσινους. Το τραγικό είναι πως ο Μιχάλης είχε απόλυτο δίκαιο στις δηλώσες του αλλά δυστυχώς δεν είχαμε χρόνο να απαντήσουμε όσο μάλλον που το καρκίνωμα του εθνικισμού είναι πολύ δύσκολο να γιατρευτεί.

Ο λόγος είναι απλός και αυτονόητος: Η κατασκευή (με ή χωρίς εισαγωγικά) εθνικών ταυτοτήτων. Φυσικά ατό δεν ισχύει μόνο στην Ελλάδα αλλά σε όλες τις χώρες του κόσμου.

Ο ορισμός του Γεννίτσαρου είναι να πάνε τα ανήψια μου σε Τουρκικό σχολείο και το αντίθετο. Στα 18 τους τα ανήψια μου θα έχουν γινει Ανθέλληνες και τα Τουρκακια Αντιτούρκοι.

Εγώ ήμουνα τυχερός και πήγα σε ΕυρωπαΙκό σχολείο (European School of Brusels 1). Τα Ευρωπαϊκά σχολεία είναι τα σχολεία για τα παιδιά των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ένας από τους σκοπούς τους είναι η δημιουργεία μιας Ευρωπαϊκής Εθνικής ταυτότητας. Στην δικιά μου περίτωση πέτυχε αλλά δυστυχώς είμαι εξαίρεση μιας και το καρκίνωμα του εθνικισμού είναι πολύ δύσκολο να γιατρευτεί.

Δυστυχώς ατύχησα μιας και η πολιτική εννοποίηση της Ευρώπης με 27 χώρες είναι αδύνατη :(

Τεχνολογικός Μεσαίωνας.

Τον Δεκέμβριο, είχα γράψει μερικά ποστ στα οποία κριτίκαρα τα χάλια του ΟΤΕ και δήλωνα την απόφαση μου να περάσω στον όμιλο wind-tellas, κάτι το οποίο έκανα.

Έλα όμως που μετάνιωσα.

Πρώτα από όλα το σήμα των κινητών της wind είναι, τουλάχιστον, τραγικό. Τα σημεία που δεν έχω σήμα είναι περισσότερα από αυτά που έχω. Η κατάσταση στο ίντερνετ δεν είναι καλύτερη μιας και σέεεερνεται...

Σήμερα αποφάσισα να περάσω τη σταθερή μου σύνδεση του ίντερνετ στον ΟΤΕ αλλά για να αλλάξω πάροχο στο ίντερνετ πρέπει να αλλάξω και στο σταθερό κάτι που έκανα και χρειάζεται 15 μέρες για να αλλάξω πάροχο και 3 μέρες για να ενεργοποιηθεί η σύνδεση.

Υπομονή, τι άλλο μπορώ να κάνω μιας και στη χώρα μας ο τομέας των τηλεποικινονιών μπορεί να χαρακτηριστεί σαν Τεχνολογικός Μεσαίωνας.

Κορναρίσματα

Η ζωή μου κυριαρχείται από κορναρίσματα.

Δέκα μέτρα από το κρεβάτι μου είναι το πάρκινγκ μιας εταιρείας. Κάθε μα ΚΑΘΕ πρωί με ξυπνάνε οι υπάλληλοι της που μπαίνουν στο πάργκινγ. Μετά από αρκετές παρατηρήσεις στον σεκιουρητά από εμένα και στον αρχισεκιουριτά από τη μάνα μου η δικαιολογία τους ήταν πως κορνάρουν γιατί δεν έχει καλή ωρατόττα και μας είπαν πως έχει δρομολοηθεί η αίτηση τους στη διοίκηση ώστε να μπει ένας μηχανισμός. Όπως μπορείτε να φανταστείτε με το που ξυπνάω τα νεύρα μου είναι σμπαράλια.

Να ήταν μόνο αυτό θα έλεγα: δε γαμιέται.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι πως μετά πάω στο γραφείο το οποίο βρίσκεται δίπλα στη πλατεία Βικτωρίας και πάνω σε ένα φανάρι. Κάθε μα ΚΑΘΕ φορά που πρασινίζει οι οδηγοί κορνάρουν και το πρόβλημα είναι πως δεν κορνάρει ένας άλλα τέσσερις ή πέντε.

Αϊ Σιχτίρ!

Ένας φίλος που δουλεύει στη Δημοτική Αστυνομία μου είπε πως υπάρχει νόμος ο οποίος λέει πως το κορνάρισμα τιμωρείται με 130 ευρώ, αλλά στη χώρα μας :(

Θα κλείσω με μία, ρητορική, απορεία: Για ποιο λόγο κορνάρουν οι άνθρωποι όταν είναι πηγμένος ο δρόμος; Με τη κόρνα θα εξαφανιστεί η κίνηση;

Προσθήκη 8/7/2009: Χθες μας τηλεφώνησαν από την εταιρείας και μας είπαν ότι έβαλαν ένα σύστημα στην είσοδο τους. Πράγματι σήμερα το πρωί δεν άκουσα κορναρίσματα από αυτούς, φυσικά άκουσα από όλους τους άλλους.

Η Σφαγή της πλατείας Τιενανμέν.

Αυτές τις μέρες συμπληρώνονται 20 χρόνια από τις σφαγές της πλατείας Τιενανμέν.
Το 1989 το κομμουνιστικό καθεστώς της πρώην ΕΣΣΔ είχε αρχίζει να τρίζει όπως και μερικά κομμουνιστικά καθεστώτα της Ευρώπης αλλά στην Κίνα το Kομμουνιστικό καθεστώς ζούσε και βασίλευε.

Η αφορμή για τις αρχικές διαδηλώσεις ήταν η κηδεία του Hu Yaobang. Κατά τη διάρκεια της κηδείας του 1.000.000 άνθρωποι είχαν μαζευτεί και διαδηλώνανε. Οι διαδηλωτές δεν εκπροσωπούσαν ένα ομογενή πολιτικό φάσμα αλλά αποτελούνταν από διάφορες πολιτικές τάσεις, όπως οι: απογοιτευμένοι από το καθεστώς, οι τροτσιστές αλλά και άνθρωποι που ζητούσαν απλά πολιτική ή και οικονομική ελευθερία.

Ο ακριβής αριθμός των νεκρών δεν είναι γνωστός. Το καθεστώς της Κίνας λέει πως υπήρξαν 241 νεκροί μαζί με τους στρατιώτες αλλά ο Κινεζικός Ερυθρος Σταυρός λέει πως οι νεκροί ήταν περισσότεροι από 7000.

Δύο σκηνές σημάδεψαν τις σφαγές:
Ο ανώνυμος

άοπλος άνδρας που σταμάτησε μία ύλη αρμάτων.

Το άγαλμα που αντέγραφε το άγαλμα της ελευθερίας της Νέας Υόρκης.

Το αποτέλεσμα της σφαγής δεν ήταν το αναμενόμενο μιας και αντί το καθεστώς της χώρας να ελευθερώσει τους πολίτες του βρήκε μία αφορμή για να τους καταπιέσει περισσότερο. Κρίμα.

Υ.Γ. Σχετικό άρθρο, μαζί με video, μπορείτε να βρείτε σε αυτό το άρθρο.

Srebrenica

Η Srebrenica είναι μία πόλη της Βοσνίας Ερζεγοβίνης η οποία έγινε, δυστυχώς, διάσημη κατά τη διάρκεια των πολέμων της Γιουγκοσλαβίας την προηγούμενη δεκαετία.

Δεν ήξερα πως να αρχίσω το κείμενο μιας και μπορούσα να το κάνω με τρεις τρόπους:
Πρώτον σαν αναφορά στο μεγαλύτερο έγκλημα που μπορούμε να κάνουμε οι άνθρωποι, την εθνοκάθαρση.
Δεύτερον τον λόγο που οι Ευρωπαίοι φρίκαραν με τις σφαγές, κάτι που είναι επίκαιρο μιας και την Κυριακή έχουμε Ευρωεκλογές
Τρίτον με το γεγονός πως στις σφαγές πήραν ενεργό μέρος πολλοί Έλληνες για συμπαράσταση με τους Σέρβους ομόδοξους τους.

Τελικά κέρδισε ο τρίτος τρόπος γιατί διάβασα σε μία ελεινή φυλλάδα (το Παρόν) κατηγορίες προς τον κύριο Τρεμόπουλο, ο οποίος είναι ο πρώτος στην ευρωλίστα του κόμματος μου: Οικολόγοι Πράσινοι.

Πριν μπω στο κύριος μέρος του κειμένου θέλω να αναφέρω πως η Srebrenica είχε κυρηχτεί από τον ΟΗΕ προστατευμένη πόλη από τα στρατεύματα της, κάτι που είναι σημαντικό για την ουσία του κειμένου μου.

Επειδή μου αρέσει να αντιφάσκω θα αρχίσω, τελικά, με με μία προσωπική παρένθεση, δηλαδή το γεγονός ότι πήγα στο σχολείο για τα παιδιά των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και εκεί μας έμαθαν πως η Ε.Ε. ιδρύθηκε ώστε “plus jamais ca” (ποτέ ξανά αυτό), δηλαδή να μην ξανακάνει η ανθρωπότητα τα εγκλήματα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Για αυτό το λόγο οι Ευρωπαίοι φρίκαραν με τα εγκλήματα, όλων των εθνοτήτων αλλά πάνω από όλα των Σέρβων, κατά τη διάρκεια των πολέμων της Γιουγκοσλαβίας την προηγούμενη δεκαετία.

Για όσους αγνοούν την ιστορία η Srebrenica ήταν ο ορισμός της πολυεθνοτικής πόλης μιας και η εθνοτική διαίρεση της πόλης το 1991 είχε ως εξής:

- Μουσουλμάνοι: 63.92%
- Σέρβοι: 28.4%
- Κροάτες 0.59%
- Γιουγκοσλάβοι: 5.7%
- Άλλοι: 1.37%

Δυστυχώς δεν βρήκα ποιο πρόσφατα στοιχεία αλλά υποθέτω πως κάποια από όλες τις εθνότητες θα έχει αφανιστεί.

Τον Ιούλιο του 1995, ο στρατός των Σέρβων κατέλαβε την πόλη, έσφαξε 8000 ανθρώπους και απέλασε σχεδόν 30.000 άλλους.

Το 2005 το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την πρώην Γιουγκοσλαβία αποφάσισε πως η σφαγή ήταν Γενοκτονία. Το 2007 το Διεθνές Δικαστήριο αποφάσισε και αυτό πως ήταν γενοκτονία.

Προσθήκη URL στο Blog σας.

Η φίλη από τα παλιά astero δεν ξέρει πως να βάλει το νέο μου blog στους συνδέσμους του δικού της, έτσι αποφάσισα να φτιάξω μία λίστα στο δικό μου και να της περιγράψω τη διαδικάσια.

Σημειώνω πως η γλώσσα που χρησιμοποιώ είναι τα Αγγλικά αλλά υποθέτω πως η διαδικασία θα είναι ίδια και στις άλλες γλώσσες.

Πας στα Settings και μετά από το Layout επιλέγεις Add a Gadget.και μετά Blog List
Για κάθε μπλογκ που θέλουμε να προσθέσουμε επιλέγουμε τον σύνδεσμο:Add a blog to your list.

Ενημέρωση συνδέσμου: Πατάμε το λεκτικό Edit και στο παράθυρο που εμφανίζεται επιλέγουμε rename αν θέλουμε να αλλάξουμε την ονομασία του συνδέσμου.

Διαγραφή συνδέσμου: Πατάμε το λεκτικό remove αν θέλουμε να τον βγάλουμε

Σήκω Φύγε!

Ή αλλιώς: Qu' ils rentrent chez eux!
Οι περισσότεροι γνωρίζετε πως μεγάλωσα στις Βρυξέλλες. Εκεί για διάφορους λόγους έβγελα Γαλλικές ειδήσεις οι οποίες έδειχνα σπάνια τον ελεινό Jean Marie LePen τον πρόεδρο του ακροδεξιού κόμματος Front National.
Ένα από τα κλασσικά συνθήματα του ήταν το Qu' ils rentrent chez eux! Το οποίο το προορίζει στους μετανάστες.

Το 1998 ήρθα να ζήσω στην Ελλάδα και όπως είναι προφανές με ενοχλούσαν (και ακόμα με ενοχλούν) πολλά πράγματα. Η έλλειψη ΠΕΖΟδρομίων, τα κορναρίσματα, η αγένεια, ο ρατσισμός και πολλά άλλα. Όταν τολμούσα και το έλεγα σε γηγενείς άκουγα όλη την ώρα: Ανθέλληνα: Σήκω Φύγε!

Οι ανθέλληνες δεν είμαστε πολλοί αλλά οι κατηγορίες είναι στερεότυπες.

Είχα αρχίσει να συνιθήζω αλλά πρόσφατα ξανα-άκουσα αυτή την κατηγορία επό έναν άνθρωπο που αγαπάω και εκτιμάω πάρα πολύ.

Τραγικό; Σίγουρα αλλά δεν πρόκειτε να γίνω ποτέ Ομωφοβικός, αντιΤούρκος, αντιΑλβανός, μακεδονομάχος,ΕΛληναράς και πολλά άλλα!